همشهری آنلاین-یکتافراهانی : اخیرا باستانشناسان با استفاده از پیشرفتهترین ابزارهای دیجیتال موفق شدند شبکهای پنهان از شهرهای کهن را در آمازون پیدا کنند که برای قرنها در دل طبیعت وحشی استتار شده بود.
سالهاست کتابهای تاریخ به ما میگویند جنگلهای انبوه آمازون همواره محیطی خشن و خالی از تمدنهای بزرگ و سازمانیافته بودهاند. اما یک اسکنر لیزری پیشرفته که از فراز آسمان به قلب این جنگلها چشم دوخته بود، این فرضیه قدیمی را برای همیشه به زبالهدان تاریخ فرستاد.
یک ساختار مهم با معماری شگفتانگیز!
دانشمندان به تازگی بقایای یک شبکه شهری عظیم، پیچیده و بههمپیوسته را کشف کردهاند که قدمت آن به قرنها پیش بازمیگردد. این ساختارهای معماری شگفتانگیز شامل اهرام خشتی بلند، جادههای سنگفرش شده مرتفع و سیستمهای پیشرفته مدیریت آب هستند که تا پیش از این هیچکس حتی روحش هم از وجود آنها خبر نداشت. این کشف تکاندهنده نه تنها نگاه ما را به گذشته زمین عوض میکند، بلکه نشان میدهد که چگونه فناوریهای روز دنیا میتوانند پرده از تاریکترین اسرار باستانی بردارند.
موج جدید کاوشهای علمی در آمریکای جنوبی، پرده از داستانی شگفتانگیز برداشته است. دانشمندان بینالمللی با استفاده از فناوری هواپیماهای بدون سرنشین و سنسورهای فوقپیشرفته، موفق به شناسایی یک سایت باستانی عظیم در منطقه آمازون شدهاند که به سبک تمدنهای بزرگ دنیا ساخته شده است. این مناطق که پیش از این به دلیل تراکم بیش از حد درختان و خطرات محیطی غیرقابل دسترسی بودند، اکنون به کمک علم مدرن، جزییات بینظیری از زندگی انسانهای باستان را به ما نشان میدهند.
بیشتر بخوانید :
چشم دیجیتالی دانشمندان در اعماق جنگل
به گزارش سایت ScienceNews کلید اصلی این کشف بزرگ، یک فناوری انقلابی به نام لایدار است. این سیستم با پرتاب میلیونها پرتو لیزر در هر ثانیه از یک هواپیما به سمت زمین و محاسبه زمان بازگشت آنها میتواند پوشش گیاهی ضخیم جنگل را کاملاً نادیده بگیرد و یک نقشه سهبعدی بسیار دقیق از سطح زمین و پدیدههای زیر جادهای خلق کند. در واقع، این فناوری به باستانشناسان اجازه داد تا بدون زدن حتی یک کلنگ، تپهها، جادهها و دیوارهای پنهان شده زیر هزاران سال انباشتگی گیاهی را با وضوح بالا تماشا کنند.
سازههای شگفتانگیز و معماری فراتر از زمان
تصاویر به دست آمده از این فناوری، سازههایی را نشان میدهد که پهنا و عظمت آنها خیرهکننده است. باستانشناسان بالکنهای بزرگ، اهرام خشتی به ارتفاع بیش از بیست متر و شبکهای از راههای ارتباطی را پیدا کردهاند که چندین سکونتگاه مختلف را به یکدیگر متصل میکردند. این زیرساختها نشاندهنده یک سیستم اجتماعی بسیار پیشرفته و پرجمعیت است که توانسته بود در یکی از سختترین محیطهای زیستی جهان، یک تمدن پایدار و پویا ایجاد کند.
مهندسی آب در قلب طبیعت وحشی
یکی از جذابترین بخشهای این کشف، پیدا شدن کانالهای آبرسانی و مخازن بزرگ ذخیره آب است. ساکنان این شهر گمشده توانسته بودند با تغییر شکل زمین و ایجاد سدهای خاکی، جریان آب را در فصول مختلف سال کنترل کنند. این سیستم مهندسی به آنها اجازه میداد تا علاوه بر تأمین آب آشامیدنی شهروندان، کشاورزی گستردهای را در اطراف شهرها راهاندازی کنند که این خود خط بطلانی بر فرضیه ناتوانی انسانهای باستان در کنترل محیط آمازون است.