به گزارش همشهری آنلاین، یکی از آنها، عبدالحمید شایگان، معلم پایه سوم دبستان ابوذر روستای مرزی و محروم کهنهجلگه است؛ معلمی که در بحبوحه جنگ تحمیلی سوم، تصمیم گرفت به جای کلاسهای مجازی، دانشآموزان را برای تدریس حضوری به خانهاش دعوت کند.
تصمیم به حضوری شدن کلاسها
روستای کهنه جلگه در شهرستان مانه و سملقان خراسان شمالی بیش از ۵۰۰ دانشآموز در مقاطع ابتدایی و متوسطه اول دارد. پایین بودن سرعت اینترنت و نداشتن گوشی تلفن مناسب آموزش غیرحضوری را در این روستا و برخی از مناطق خراسان شمالی سخت کرده است و همین هم موجب شد عبدالحمید شایگان، آموزگار پایه سوم دبستان ابوذر روستای کهنه جلگه تصمیم بگیرد کلاس درس را در منزل به پا کند. عبدالحمید شایگان به همشهری میگوید: «کهنهجلگه یکی از روستاهای مرزی در خراسان شمالی است. برخی از دانشآموزان با تلفن همراه والدین خود در کلاس مجازی شرکت میکردند، اما برای برخی این امکان وجود نداشت. به همین دلیل تصمیم به برگزاری کلاس حضوری گرفتم. ابتدا قرار بود کلاسهای حضوری را در مسجد روستا برگزار کنم، ولی به دلیل همزمانی تعطیلی مدارس با ماه رمضان، امکان برگزاری کلاس در مسجد وجود نداشت. بعد تصمیم گرفتم شرایط را فراهم کنم تا کلاس درس در خانه خودم برگزار شود.»
مکتبخانه در خانه آقامعلم
عبدالحمید شایگان متولد روستای کهنهجلگه است و همین موضوع کار را برای اجرای تصمیمش یعنی برگزاری کلاس حضوری ساده کرد. عبدالحمید شایگان توضیح میدهد: «با اولیای دانشآموزان صحبت کردم تا رضایتشان را جلب کنم. از آنجایی که خودم اهل کهنهجلگه هستم و اهالی من را کامل میشناسند، والدین مشکلی در این باره نداشتند و همکاری کردند و خوشبختانه طرح کلاس حضوری با استقبال روبهرو شد.» او ادامه میدهد: «کلاس درسی که در خانه تشکیل دادم، بیشتر شبیه مکتبخانه بود یعنی میز و صندلی نداشتم ولی خوشحالم که به ۲۳ دانشآموز دختر حضوری درس دادم.» برگزاری کلاس درس در خانه تجربه متفاوتی بود؛ هم برای معلم روستا و هم برای دانشآموزان. او میگوید: «کلاس درس در محیط خانه برای دانشآموزان تازگی داشت و کنجکاوی آنها را برانگیخته بود. به محیط خانه توجه زیادی میکردند و گاهی سوالاتی میپرسیدند. به نظر من، تغییر محیط کلاس درس قطعا سالها در ذهن بچهها میماند و حتما خاطره خوبی برای آنها رقم زده است.»
انتظار این همه بازتاب در مجازی را نداشتم!
تصاویر کلاس حضوری عبدالحمید شایگان و ۲۳ دانشآموز دخترش در ایام جنگ در فضای مجازی بازدید زیادی داشت. شایگان میگوید: «میخواستم خدمتی به بچههای روستا کنم تا از تحصیل دور نمانند. از نظر خودم کار خاصی نبود و انتظار نداشتم تشکیل کلاسهای حضوریمان این همه بازتاب داشته باشد.» او کلاسهای حضوریاش در جنگ را رضایتبخش توصیف میکند و میافزاید: «به نظر من، برگزاری کلاس در خانه نهتنها جلوی پیشرفت بچهها را نگرفت، بلکه سبب پیشرفت آنها در زمان تعطیلی مدارس شد.» او که ۱۲ سال سابقه کار معلمی دارد، معتقد است کلاسهای حضوری قطعا خیلی موثرتر از کلاسهای غیرحضوی است. این معلم به مشکلات کهنهجلگه به عنوان یکی از بزرگترین روستاهای خراسان شمالی هم اشاره میکند و توضیح میدهد که این روستا از امکانات رفاهی و آموزشی عقب است، جادههای روستا هنوز خاکی است و حتی آب شرب پایدار در کهنه جلگه وجود ندارد.