به گزارش همشهری آنلاین به نقل از تسنیم، رئیس انجمن ملی انجیر ایران میگوید: خیلی از صادرکنندگان ما مجبور هستند که این کالا را از کشور ثالث وارد چین کنند، وقتی این کالاها به این صورت وارد چین شود به عنوان کالای قاچاق لحاظ میشود و سال گذشته هم خیلی از صادر کنندگان ما به دلیل این موضوع ضرر هنگفتی کردند و کالاهای آنها در چین مصادره شد.
کمال یداللهی میافزاید: استان فارس مزیتهای صادراتی فراوانی دارد و در برخی از محصولات مانند شیرین بیان و انجیر دارای شهرت جهانی است و در حال حاضر ۹۰ درصد انجیر صادراتی کشور از این استان تامین میشود.
وی اضافه میکند: در زمینه انجیر دو مطلب وجود دارد یکی تولید انجیر که یک سری مسائل و مشکلاتی دارد و دیگری فرآوری و صادرات انجیر، این دو موضوع دو مقوله جداگانه ولی به هم پیوسته هستند، تولید انجیر ایران خیلی بیشتر از مصرف سرانه آن در کشور است و بخش زیادی از آن صادر میشود بنابراین اگر صادرات رونق داشته باشد انجیر به قیمت مناسب از انجیرکار خریده میشود اگر در صادرات مشکلی به وجود بیاید قطعا تولیدکننده ضرر میکند زیرا بازاری ندارد.
رئیس انجمن ملی انجیر ایران در توضیح نوع انجیرهای صادراتی ایران میافزاید: بسیاری فکر میکنند انجیری که صادر میشود انجیر درجه یک است در صورتی که این طور نیست در واقع انجیر صادراتی ایران انجیری است که در داخل خیلی خواهان ندارد و از مرغوبیت پایینتری برخوردار است. پس مهم این است که ما بتوانیم صادراتمان را رونق دهیم تا بخشی از انجیر که در داخل کشور بازار ندارد به سایر کشورها صادر شود.
یداللهی با بیان اینکه بازار اکثر صادرکنندههای انجیر ایران، کشور چین است ولی نمیتوانند انجیر را به صورت مستقیم به این کشور صادر کنند چون چین برای واردات انجیر تعرفه ۳۹ درصدی در نظر گرفته که ۳۰ درصد آن تعرفه گمرکی و ۹ درصد مالیات بر ارزش افزوده است، عنوان میکند: وقتی این تعرفه به قیمت انجیر اضافه شود قیمت آن خیلی بالا میرود و عملا در چین بازار فروش ندارد.
ضرورت تعیین تعرفه ترجیحی با چین برای صادرات انجیر
رئیس انجمن ملی انجیر ایران بیان میکند: بارها از وزارت امور خارجه و وزارت صمت درخواست کردیم که با کشور چین رایزنی شود تا تعرفه گمرکی را برای کالایی مثل انجیر پایین بیاورند یا تعرفه ترجیحی در نظر بگیرند تا صادرکنندگان ما از این طرف با تعرفه کمتری انجیر را صادر کنند و از آن طرف با قیمت مناسب انجیر را از انجیرکاران خریداری کنند، تاکنون موفق به حل این مشکل نشدهایم.
لزوم ساماندهی کارتهای بازرگانی یک بار مصرف
وی ادامه میدهد: مساله دیگری که در صادرات انجیر وجود دارد این است که برخی از افراد برای انجام صادرات از کارتهای یک بار مصرف استفاده میکنند و این مساله برای صادرات ما بسیار خطرناک است، اگر کالایی بدون برند صادر شود و در کشور مقصد مشخص شود که یکی از آفات را دارد کل انجیر ایران ضربه میخورد زیرا آنها نمیگویند محصول فلان صادرکننده مشکل دارد بلکه میگویند انجیر ایران آفت دارد و این برای صادرات کل انجیر ایران بسیار خطرناک است.
یداللهی میافزاید: خیلی از صادرکنندگان ما هزینههای زیادی کردند و برای محصول خود گواهی بهداشت، سیب سلامت دریافت کردند و با رعایت تمام اصول بهداشتی صادرات انجام میدهند اما عدهای با کارتهای بینام و نشان و یک بار مصرف کالایی را صادر میکنند و اگر این کالا در یک کشور ثالث رفت و مشکلی برای آن پیش آمد همه کالاهای برند ایران زیر سوال میرود، یکی از دغدغههای صادرکنندگان ما ساماندهی این موضوع است.
صدور گواهیهای مورد نیاز صادرات انجیر در استهبان
وی بحث قرنطینه و دریافت گواهی بهداشت را یکی دیگر از مشکلات صادرکنندگان انجیر فارس عنوان و بیان میکند: صادرکنندگان ما در مراجعه به گمرک شهید رجایی در بحث قرنطینه و دریافت گواهی بهداشت دچار دردسر میشدند و با رایزنیهایی که با گمرک انجام شد قرار بر این شد که گواهی سلامت، قرنطینه و غیره در شهرستان استهبان صادر و بار انجیر فارس بدون معطلی در گمرک شهید رجایی بارگیری شود.
رئیس انجمن ملی انجیر ایران میافزاید: علاوه بر فارس خیلی از استانهای دیگر در زمینه تولید انجیر فعال هستند به همین دلیل از دیگر استانها درخواست میکنیم که به این انجمن بپیوندند، اگر استانهای دیگر نیز به عضویت انجمن ملی انجیر درآیند میتوانند از خدمات، امکانات و اطلاعات این انجمن بهرهمند شوند.
یداللهی درباره راهاندازی تعاونی انجیرکاران در فارس نیز میگوید: نیاز به راهاندازی یک تعاونی برای فقط یک محصول نیست زیرا در حال حاضر در استهبان تعاونی باغداران فعال است که کل خدمات انجیر را انجام میدهد.
وی با بیان اینکه تعاونی باغداران تمام محصولات باغی اعم از پسته، انار، مرکبات، انجیر و غیره را پوشش میدهد و قدمت بیست و چند ساله دارد تاکید میکند: اگر قرار باشد برای هر محصول یک تعاونی تشکیل دهیم کشاورز و باغدار سردرگم میشود و این کار عملا بیاعتمادی کشاورز را به دنبال دارد.