همشهری آنلاین، فرخنده رفائی: وقتی صحبت از پدافند هوایی به میان می‌آید، معمولا سامانه‌های راداری و موشک‌های مستقر روی زمین به ذهن می‌رسند، اما آلمان با پرتاب یک ماهواره نظارتی، بخشی از این مأموریت را به مدار زمین برده است.
به گزارش اینترستینگ اینجینیرینگ، ماهواره نظارتی آلمان حاصل همکاری راین‌متال با شرکت ایتالیایی آرگوتک است و قرار است اطلاعاتی را در اختیار سامانه‌های پدافندی قرار دهد که از فضا جمع‌آوری می‌شوند. برخلاف بسیاری از ماهواره‌های رصد زمین که برای تصویربرداری عمومی از سطح سیاره طراحی شده‌اند، تمرکز این پروژه بر شناسایی نشانه‌های زمینی مرتبط با تهدیدهای هوایی در حال شکل‌گیری است.
این ماهواره قرار است با رصد نشانه‌های زمینی مرتبط با تهدیدهای هوایی، اطلاعاتی را در اختیار شبکه‌های دفاعی قرار دهد که می‌تواند برای شناسایی زودهنگام تهدیدها مورد استفاده قرار گیرد. این پروژه نخستین گام آلمان در برنامه‌ای است که در آینده می‌تواند به شکل‌گیری یک منظومه ماهواره‌ای گسترده‌تر برای پشتیبانی از پدافند هوایی منجر شود.
بر اساس گزارش‌های منتشر شده، ماهواره جدید اول اکتبر با یک موشک فالکون ۹ شرکت اسپیس‌ایکس از پایگاه نیروی فضایی وندنبرگ در کالیفرنیا به فضا پرتاب شد. راین‌متال این پروژه را از طریق زیرمجموعه ایتالیایی خود دنبال می‌کند و هدف آن افزودن یک بخش فضایی به شبکه‌های نظارت و پدافند هوایی است.
بیشتر بخوانید:
- دیپلماسی فضایی | چین یک فضانورد پاکستانی را به مدار زمین می‌برد
- روایت تازه ایران از آینده فضا | انقلاب ماهواره‌برها از کجا شروع شد؟ | از «پایا» و «ناهید ۲» تا چابهار و منظومه‌های ماهواره‌ای
- قدرت‌نمایی تازه پکن در زمینه سلاح‌های غیرقابل رهگیری | چین به طور غیر مستقیم از موشک فراصوت DF-۱۷ رونمایی کرد
حسگرهای ماهواره اطلاعات و تصاویر مرتبط با تهدیدهای هوایی را شناسایی می‌کنند و این داده‌ها سپس با کمک هوش مصنوعی پردازش می‌شوند تا در ساختارهای دفاعی موجود به کار گرفته شوند. راین‌متال می‌خواهد اطلاعات فضایی را در کنار تجهیزات زمینی و شبکه‌های تاکتیکی قرار دهد تا داده‌های به‌دست‌آمده از مدار مستقیماً وارد فرایند فرماندهی و کنترل شوند.
پرتاب نخستین ماهواره پایان این پروژه نیست و در واقع مرحله آزمایشی آن محسوب می‌شود. راین‌متال و آرگوتک قصد دارند عملکرد فنی و عملیاتی سامانه را در مدار بررسی کنند و در ادامه، ظرفیت آن را توسعه دهند. پرتاب ماهواره دوم نیز برای سال ۲۰۲۸ برنامه‌ریزی شده است.
هدف بلندمدت این دو شرکت، ایجاد یک منظومه ماهواره‌ای گسترده‌تر است؛ هرچند هنوز تعداد نهایی ماهواره‌ها و زمان‌بندی کامل استقرار آن اعلام نشده است. در صورت موفقیت مراحل بعدی، ماهواره‌های این منظومه می‌توانند منبع تازه‌ای برای جمع‌آوری اطلاعات در اختیار شبکه‌های پدافند هوایی قرار دهند و داده‌های فضایی را به بخشی از معماری دفاعی زمینی تبدیل کنند.