به گزارش همشهری آنلاین، در سالهای گذشته برخی رویکردهای اشتباه نسبت به موضوع مطالبهگری و اعتراض منجر شده که دانشگاه در ایران بیشتر محل رادیکالیسم و امنیتسازی جامعه باشد تا محل مطالبهگری صحیح.
در وقایع پیش از آشوبهای دیماه ابتدا دانشگاهها به بهانه اعتراض به گرانی شلوغ شد، بازار به آن واکنش نشان داد و عدم کنترل این مسأله، بحران و فاجعه دیماه را رقم زد. بعد از آن نیز دانشگاهها عرصه درگیری و خشونت شد که به عقیده بسیاری همان التهابات تسریعکننده جنگ رمضان بود.
این بار در ابتدای سال تحصیلی سال 1405 اخباری در فضای رسانه مخابره شد که دانشگاه علامه طباطبایی ناآرام شده و دانشجویان در پی اعتراض و مبارزه سیاسی هستند! اما طبق برخی گزارشها و پیگیریهای همشهری مشخص شد که تجمع روز دوشنبه دانشگاه علامه طباطبایی ماهیتی صنفی و در اعتراض به افزایش قیمتهای غذا داشته است که در روند آن برخی از دانشجویان نیز از حدود خارج شده و شعارهای ساختارشکنانه دادند.
این اتفاق در حدی نبود که فضای دانشگاه ملتهب شود، به همین دلیل رسانههای برانداز شامل ایران اینترنشنال تلاش کردند با روایتسازیهای غیراصیل، تصویری دروغین از جامعه دانشگاهی ارائه دهند و کوشیدند تصاویری از اعتراضات سال 1401 را به عنوان اعتراضات روزهای اخیر جا بزنند.
تکلیف هم معلوم است. دانشگاه جای درس و دانشجو و مطالبات به حق است؛ نه شعارهای ساختارشکنانه و توهین به نمادهای ملی و مذهبی.