همشهری آنلاین- فاطمه عباسی: قصهای که از حیاطهای پردرخت نخستین مدارس نوین در عصر قاجار آغاز میشود و تا کلاسهای شلوغ و پرتراکم دهه۶۰ امتداد مییابد. گزارش تصویری پیش رو، تونل زمانی است که ما را یکراست میبرد به روزگار نیمکتهای چوبی ۳نفره، گچهای رنگی و بخاریهای نفتی. قابهای سیاهوسفیدی که از دل آرشیوها بیرون کشیدهایم، نشان میدهند پدران و مادران ما چطور در فضایی کاملا متفاوت قد کشیدند و باسواد شدند. اینجا خبری از ژستهای امروزی نیست. اینجا تصویر بچههایی را میبینید با سرهای تراشیده، یقههای سفید پارچهای و مدارسی با معماریهای آجری اصیل که حالا خیلیهایشان فقط در عکسها زندهاند.
از شکوه نخستین بناهای آموزشی تا سادگی صمیمی کلاسها در دهههای گذشته، این عکسها شناسنامه مصور آموزش در ایران هستند. به بهانه بازگشایی مدارس، بیایید چند دقیقهای در این حیاطهای خاطرهانگیز قدم بزنیم و روزگاری را مرور کنیم که اول مهر، فقط بوی کاغذ کاهی میداد.