به گزارش همشهری آنلاین، وی گفت: بعد از ۲۵ سال چشم انتظاری خداوند، محمدمهدی را به آنها می دهد که در این حادثه این بچه را از دست می دهند. مزار این بچه در پارک روبروی خانهشان هست. درب خانه را که باز میکنند، صحنه فوق العاده دراماتیکی وجود دارد.
وی ادامه داد: هر زمانی از شبانه روز اکثراً درب خانه باز است و مادرش را روی مزار می بینید و قاب غم انگیزتر این است که دور مزار محمدمهدی همیشه کلی دوچرخه کوچک هست و پسر بچه های کوچکی که بابای محمد مهدی را عمو صدا می کنند.
روایت یک مستندساز از مادر مینابی که همسایه مزار فرزند شهیدش است را در ویدئو ببینید.