دست خود را بالا ببرید و بخش پایینی و نرم گوش خود را لمس کنید. این تکه گوشت کوچک، نرم و به‌ظاهر کاملاً بی‌اهمیت که هر روز بدون توجه از کنارش رد می‌شویم، از دیدگاه زیست‌شناسی تکاملی یکی از عجیب‌ترین معماهای بدن انسان است که دانشمندان را دهه‌هاست به فکر فروبرده است.

همشهری آنلاین - یکتا فراهانی: چرا برخلاف بخش بالایی و سفت گوش که از غضروف محکم ساخته شده، بخش پایینی آن کاملاً شل، چربی؛ مانند و انعطاف‌پذیر است؟ یافته‌های جدید زیست‌شناسان تکاملی نشان می‌دهد که این عضو کوچک نه‌تنها یک بافت ساده نیست، بلکه سیستمی پیچیده از رگ‌های خونی و شبکه‌های عصبی متراکم را در خود جای‌داده که فرضیات جالبی درباره کارکرد آن وجود دارد.





‌اسرار غضروف‌های ارتجاعی

‌در ساختار آناتومی بدن انسان، این بخش کوچک با نام علمی لوبولوس اوریکولای شناخته می‌شود و بافتی دارد که آن را به طور کامل از بقیه قسمت‌های گوش خارجی متمایز می‌کند. درحالی‌که بخش بالایی لاله گوش توسط غضروف‌های ارتجاعی شکل‌گرفته و پشتیبانی می‌شود، در نرمه گوش هیچ غضروفی وجود ندارد و در عوض، عمدتاً از بافت‌های پیوندی چربی و سست ساخته شده است. این تکه بافت به‌ظاهر بی‌خاصیت، به طرز شگفت‌انگیزی دارای منبع خون بسیار غنی و شبکه متراکمی از پایانه‌های عصبی است. وجود این حجم بالا از رگ‌های خونی، فرضیه‌های متعددی را در میان محققان ایجاد کرده است؛ برخی معتقدند این جریان آزاد خون به‌نوعی سیستم تنظیم حرارت در سرما کمک و مانند یک رادیاتور کوچک عمل می‌کند و برخی دیگر به ویژگی‌های حسی بسیار قوی آن اشاره دارند.



‌تفاوت ساختاری عجیبی که مرز میان سختی و نرمی است

‌ به گزارش مجله علمی Forbes بررسی‌های میکروسکوپی روی بافت گوش نشان می‌دهد که مرز میان بخش غضروفی و بخش چربی نرمه، یکی از دقیق‌ترین طراحی‌های بافتی بدن است. فقدان کامل غضروف در این ناحیه باعث می‌شود که خون بدون هیچ مانع و فشاری به‌راحتی در آن جریان داشته باشد. این ویژگی به لاله گوش اجازه می‌دهد تا در برابر ضربه‌ها یا فشارهای فیزیکی بیرونی کاملاً انعطاف‌پذیر باشد و دچار شکستگی یا آسیب‌های جدی غضروفی نشود.


بیشتر بخوانید :

چه زمانی باید غربالگری شنوایی انجام داد؟

عوارض هولناک پیرسینگ ؛ از التهاب و عفونت تا خفگی

‌عملکرد رادیاتورهای مینیاتوری در سرمای شدید

‌یکی از قوی‌ترین نظریه‌های زیست‌شناسی درباره علت وجود این حجم از رگ‌های خونی در یک بافت آویزان، کمک به بقای انسان در شرایط آب‌وهوایی سخت است. ازآنجاکه گوش‌ها بیشترین مواجهه را با هوای محیط دارند و به‌سرعت سرد می‌شوند، این تجمع عروقی در نرمه گوش می‌تواند با به جریان انداختن سریع خون‌گرم پمپاژ شده از قلب، از یخ‌زدگی کل لاله گوش در محیط‌های منجمدکننده جلوگیری کند، هرچند که این تأثیر ممکن است در مقیاس کلی بدن ناچیز به نظر برسد.



‌شبکه‌های عصبی فشرده و پیام‌های حسی ناشناخته

‌تراکم فوق‌العاده بالای رشته‌های عصبی در این فضای بسیار کوچک، علامت سوال بزرگ دیگری را پیش روی محققان قرار داده است. نرمه گوش یکی از حساس‌ترین نقاط بدن به محرک‌های لمسی است. این میزان از اعصاب حسی نشان می‌دهد که این عضو صرفاً یک بخش باقیمانده و بلااستفاده از دوران باستان نیست، بلکه در فرآیندهای ارتباطی و حسی انسان نقش فعال‌تری نسبت به آنچه تصور می‌کردیم ایفا می‌کند.