به گزارش همشهری آنلاین، ساعت چهار بامداد بود؛ زمانی که بیشتر مردم در خواب بودند و صدها کارگر و خانوادههایشان از یک روز کاری دیگر در آرامش شب استراحت میکردند. اما در دشتهای کنگاور، صدای انفجار موشکهایی طنینانداز شد که نه یک پادگان نظامی، بلکه قلب تپنده تولید و اشتغال منطقه را هدف گرفته بودند.
واحد تولید شن، ماسه و آسفالت شرکت پایاب راژان، مجموعهای سالها در مسیر آبادانی جادهها، توسعه زیرساختها و اشتغالزایی غرب کشور نقشآفرینی کرده بود، در حملات دشمن آمریکاییـ صهیونیستی دچار خسارتهای سنگین شد.
این حمله در حالی رخ داد که رژیم صهیونیستی و آمریکا همواره ادعا میکنند اهداف نظامی را مورد حمله قرار میدهند؛ اما واقعیت میدان چیز دیگری را روایت میکند؛ موشکهایی که اینبار بر سر کارگران، ماشینآلات راهسازی و کارخانههای تولید مصالح عمرانی فرود آمدند و بخش بزرگی از ظرفیت تولیدی منطقه را ویران کردند.
با این حال آنچه در کنگاور رخ داد، تنها روایت یک حمله نیست؛ بلکه داستان ایستادگی کارگرانی است که از میان آوارها برخاستند و اجازه ندادند چراغ تولید خاموش شود.
خبرنگار برای بررسی ابعاد این حادثه و وضعیت کنونی این واحد صنعتی با احسان اختیاری مدیرعامل شرکت پایاب راژان گفتوگو کرده است.
ابتدا درباره فعالیتهای این مجموعه توضیح دهید.
شرکت پایاب راژان نزدیک به ۱۶ سال است در حوزه راهسازی، تولید آسفالت، شن و ماسه فعالیت میکند. مجموعه ما در دو راهی کنگاور به نهاوند مستقر است و حدود ۷۰۰ نفر نیروی انسانی بهصورت مستقیم در پروژهها و کارخانجات ما مشغول فعالیت هستند که عمده این نیروها بومی استان کرمانشاه هستند و تنها در برخی بخشهای تخصصی از نیروهای سایر استانها استفاده میکنیم.
مجموعه ما یک واحد تولیدی کاملاً غیرنظامی بود و هیچگونه ادوات یا تجهیزات نظامی در آن وجود نداشت.
نیروهای ما نیروهایی حرفهای، کارآزموده و باتجربه هستند و در حوزه کاری خود مهارت بالایی دارند. این مجموعه طی سالهای گذشته در اجرای پروژههای مختلف راهسازی، تأمین مصالح زیرسازی و روسازی، تولید بتن و آسفالت نقشآفرینی کرده است.
حمله به این مجموعه چه زمانی رخ داد؟
در روزهای ۱۶ و ۱۸ فروردینماه ۱۴۰۵ و در جریان جنگ رمضان، این واحد تولیدی هدف حملات موشکی رژیم صهیونیستی و آمریکا قرار گرفت. در حالی که مجموعه ما کاملاً غیرنظامی است و هیچگونه تجهیزات یا فعالیت نظامی در آن وجود نداشت. اینجا یک واحد تولیدی و عمرانی است که ماشینآلات راهسازی، کارخانه آسفالت و خطوط تولید مصالح ساختمانی در آن فعالیت میکنند.
این حمله چه خساراتی به همراه داشت؟
خوشبختانه شهیدی نداشتیم اما دو نفر از همکاران ما مصدوم شدند که پس از درمان از مراکز درمانی ترخیص شدند. حمله ساعت چهار صبح رخ داد و تقریباً تمام کارخانهها، تجهیزات و ماشینآلات اصلی مجموعه را نابود کرد.
برآورد اولیه خسارت در همان زمان حدود ۳۵۰ میلیارد تومان بود که با توجه به تورم و افزایش قیمت تجهیزات، امروز این رقم به مراتب بیشتر شده است.
این مجموعه پیش از حمله چه نقشی در اجرای پروژههای عمرانی داشت؟
ما زنجیره تأمین بخش مهمی از مصالح مورد نیاز پروژههای راهسازی را در اختیار داشتیم؛ از مصالح زیرسازی و روسازی گرفته تا بتن و آسفالت. ظرفیت تولید روزانه ما بیش از ۹۰۰ تن آسفالت بود.
در سالهای اخیر بیش از ۶۰۰ کیلومتر راه روستایی آسفالت کردهایم و در پروژههای مهمی همچون محور کنگاورـ نهاوند، کنگاورـ تویسرکان، بزرگراه کربلا و دیگر پروژههای ملی در استانهای کرمانشاه و همدان حضور فعال داشتهایم.
پس از این خسارت سنگین چگونه به چرخه تولید بازگشتید؟
با وجود اینکه تقریباً همه چیز از بین رفت، به لطف خداوند و تلاش شبانهروزی کارکنان مجموعه توانستیم کمتر از ۴۰ روز پس از حمله دوباره فعالیت خود را آغاز کنیم. بخش زیادی از ماشینآلات را از پروژههای دیگر منتقل کردیم، آواربرداری انجام شد و نیروها دوباره به کار بازگشتند.
امروز حدود ۷۵ درصد ظرفیت اسمی پیش از جنگ را احیا کردهایم و همه ۷۰۰ نفر نیروی مجموعه به کار بازگشتهاند.
اکنون وضعیت تولید چگونه است؟
به دلیل از بین رفتن بخشی از تجهیزات، ظرفیت ماشینآلات ما تقریباً نصف شده است، اما با همان روحیه و غیرت ایرانی همچنان تولید ادامه دارد. اکنون روزانه حدود ۵۰۰ تن آسفالت تولید میکنیم و اجازه ندادهایم چرخه تولید متوقف شود.
مهمترین مطالبه شما از مسئولان چیست؟
ادامه فعالیت این مجموعه نیازمند حمایت عملی است. تاکنون هیچ کمک مؤثری برای جبران خسارتها دریافت نکردهایم. هزینه تأمین ماشینآلات و مصالح چندین برابر شده است و ما امروز برای ادامه فعالیت حتی ناچار به فروش آهنآلات و بقایای تجهیزات آسیبدیده شدهایم تا بتوانیم حقوق کارگران و هزینههای تولید را تأمین کنیم.
این بازگشت به تولید، برای پایدار ماندن نیازمند حمایت جدی مسئولان است. اگر کمکها بهموقع نرسد، ممکن است واحد دوباره زمینگیر شود و ناچار به ترک تولید یا تعدیل نیرو شویم.
اگر لطف خداوند و همت کارگران نبود، این واحد امروز چیزی جز مخروبه نبود؛ اما اکنون با غیرت ایرانی در حال تولید است.
بانکها، امور مالیاتی، تأمین اجتماعی و دستگاههای مربوطه باید در کنار ما باشند. ما هم سربازان تولید هستیم و در حال خدمت به کشوریم. لازم است مسئولان تعیین تکلیف کنند و نهادهایی که از آنها طلب داریم، مطالبات ما را پرداخت کنند تا چرخ این واحد تولیدی همچنان بچرخد.
قدردانی استاندار کرمانشاه از واحد تولیدی جنگزده
منوچهر حبیبی، استاندار کرمانشاه نیز در بازدید اخیر خود از این واحد تولیدی، با قدردانی از پایداری مدیریت و کارگران این مجموعه، اظهار کرد: این واحد تولیدی در حملات اخیر خسارتهای سنگینی را متحمل شد، اما مدیریت هوشمندانه اجازه نداد روند تأمین مصالح ساختمانی مورد نیاز مردم دچار وقفه جدی شود.
وی با یادآوری تماس تلفنی خود با مدیر این مجموعه در روز حادثه افزود: در همان لحظات اولیه که حجم خسارتها بسیار بالا بود، آقای اختیاری با صلابت اعلام کرد که اجازه بیکار شدن کارگران را نخواهد داد. امروز خوشحالیم که میبینیم کار تعطیل نشده و با حضور نیروهای این مجموعه، روند بازسازی و ادامه فعالیت با سرعت دنبال میشود.
استاندار کرمانشاه تأکید کرد: با مقاومت مردم و پای کار بودن مسئولان، این واحد صنعتی بهتر و مجهزتر از قبل ساخته خواهد شد. ما در کنار فعالان اقتصادی هستیم که در سختترین شرایط به تعهد خود نسبت به تولید و اشتغال پایبند ماندهاند و اجازه نخواهیم داد در مسیر فعالیت آنها خللی ایجاد شود.
رسول اسکندری، معاون معادن و صنایع معدنی اداره کل صنعت، معدن و تجارت استان کرمانشاه نیز درباره وضعیت جبران خسارت این واحد، اظهار کرد: خسارت واردشده به این واحد کارشناسی و تعیین شده و برای جبران خسارت به وزارتخانه معرفی شده است.
وی افزود: مقرر شده بستههای حمایتی برای واحدهای خسارتدیده اعلام شود، اما تاکنون برای هیچ واحدی در کشور این بستهها اختصاص نیافته است.
معاون معادن و صنایع معدنی اداره کل صنعت، معدن و تجارت استان کرمانشاه ادامه داد: جمعبندیهای لازم انجام شده و کمیته هفتنفره برآورد خسارت نیز تشکیل شده است.
گزارشها به معاونت مربوطه وزارتخانه و دفتر بهرهبرداری معادن منعکس شده و اکنون منتظر اعلام نحوه پرداخت خسارتها هستیم.