می‌گویند بهشت گمشده دزفول است؛ روستایی که اقتصادش مبتنی بر گردشگری است و اغلب اهالی با قایق، تور، اقامتگاه، پذیرایی و صنایع‌دستی رفع معاش می‌کنند. همین ویژگی نام پامنار را در فهرست ۱۲ نامزد ایران برای حضور در رقابت بهترین دهکده گردشگری جهان قرار داده است.

به گزارش همشهری آنلاین، روستای پامنار، بهشت گمشده دزفول و یکی از نامزدهای ایران برای رقابت در میان بهترین دهکده‌های گردشگری جهان، این روزها به جز گردشگری با درهایش هم شناخته شده است.

در منازل روستای گردشگری پامنار دزفول در اقدامی نوآورانه به نقاشی‌هایی با مضمون حمایت از محیط‌زیست مزین شده است؛ این طرح با هدف نمایش ظرفیت‌های گردشگری روستای پامنار انجام شده و فراتر از یک اقدام زیباسازی، حامل پیامی عمیق درباره اهمیت حمایت از محیط زیست و حفاظت از گونه‌های جانوری کمیاب کشور است.

در میان نقوش اجرا شده بر دروازه منازل، تصاویری از حیوانات و پرندگان نادر از جمله کل، بز و جغد ماهیخوار به چشم می‌خورد؛ روستای پامنار یکی از معدود مناطق جهان است که جغد ماهیخوار در آن زیست می‌کند و این نقش‌ها، نمادی از تعهد اهالی روستا به حفظ این میراث طبیعی گرانبهاست.

حمید نورآبادی، هنرمند بین‌المللی اهل دزفول و طراح این نقوش به همشهری می‌گوید: «ایده تبدیل روستا به یک موزه طبیعی کاملا شخصی و برآمده از نگاه هنری بود و از ابتدا با هدف ایجاد فضایی عمومی و بدون نیاز به ساختارهای مرسوم گالری‌داری شکل گرفت. پس از گفت‌وگو با برخی فعالان محلی حوزه گردشگری، تصمیم گرفتم با اجرای نقاشی روی صخره‌ها و فضاهای طبیعی، روستا را به یک موزه روباز تبدیل کنم؛ جایی که مردم بدون پرداخت هزینه بتوانند از هنر در دل طبیعت بهره‌مند شوند.»

این هنرمند که ۵ سال است در روستای پامنار مشغول به کار شده، می‌افزاید: «این کار را با هزینه شخصی و از روی علاقه شروع کردم. در سال‌های ابتدایی، همه ملزومات از جمله رنگ را خودم تهیه می‌کردم، اما در ادامه با حمایت دهیار روستا، بخشی از هزینه‌ها تامین شد.»

نورآبادی با اشاره به سابقه فعالیت خود در حوزه هنر محیطی و مفهومی ادامه می‌دهد: «پیش از این نیز در نقاط مختلفی از جمله جزیره هرمز پروژه‌های مشابهی را اجرا کرده‌ام. هدف اصلی من در هنر محیطی، حضور در بطن طبیعت و خلق اثر در تعامل مستقیم با محیط است.»

حمید نورآبادی که از پیشگامان هنر محیطی در ایران به‌ شمار می‌رود و سابقه حضور در ده‌ها نمایشگاه داخلی و بین‌المللی را دارد، درباره برنامه‌های آینده این پروژه در پامنار عنوان می‌کند: «در ادامه، ساخت مجسمه و المان‌های حجاری ‌شده بر روی صخره‌ها در دستور کار است. همچنین طراحی سازه‌هایی الهام‌ گرفته از کبوترخانه‌ها با رویکردی شخصی و متفاوت از دیگر طرح‌هایی است که پیشنهاد داده‌ام تا در این موزه طبیعی اجرا شود.»

این هنرمند ۵۴ ساله با بیش از سه دهه فعالیت هنری تاکید می‌کند: «با توجه به طبیعت بکر، دریاچه و ثبت جهانی برخی جاذبه‌های اطراف، این روستا می‌تواند در آینده به یکی از مقاصد مهم گردشگری تبدیل شود و پروژه‌های هنری نیز به‌ عنوان مکمل این ظرفیت‌ها نقش‌آفرینی کنند.»

نورآبادی مهمترین دستاورد این پروژه را ارتباط با مردم و تاثیر آثارش بر مخاطبان می‌داند و معتقد است لذت مخاطب از این آثار ارزشمندتر از هر عنوان و رزومه‌ای است.

منبع: روزنامه همشهری