به گزارش همشهری آنلاین این بررسی که بوسیله پژوهشگران دانشگاههای علوم پزشکی تهران و کرمان و با همکاری پژوهشگران بینالمللی انجام شده است، شامل حدود ۹۰۰ بیمار دچار سرطان سلول سنگفرشی سر و گردن با آسیبشناسی تایید شده و حدود ۳۵۰۰ فرد سالم از ده استان مختلف ایران در فواصل سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰ بود.
پژوهشگران از نمره DMFT که دندانهای پوسیده، افتاده و پر شده را شمارش میکند - به عنوان معیاری برای سلامت دهان و دندان استفاده کردند. یافتهها نشان داد که شرکتکنندگانی که نمره DMFT بالایی داشتند (بیشتر از ۱۷) دو برابر بیشتر از افرادی که نمرههایی پایینتری داشتند، احتمال دچار شدن به سرطان سلول سنگفرشی سر و گردن داشتند.
هنگامی که نتایج بر اساس زیرگروه سرطان تجزیه و تحلیل شدند، این ارتباط برای سرطان حنجره قویترین بود و در رده بعد سرطانهای لب و حفره دهان قرار داشتند.
این بررسی نشان داد که در حالیکه تعداد دندانهای پوسیده و از دست رفته با خطر سرطان ارتباط دارد، ظاهرا دندانهای پرشده اثر محافظتی در برابر سرطان دارند.
این بررسی همچنین نشان داد سیگار کشیدن و مصرف تریاک یک اثر همافزا یا سینرژیک با بهداشت بد دهان و دندان در افزایش خطر سرطانهای سر و گردن دارند.
یافتههای این بررسی شواهد رو به افزایشی را تقویت میکند که نشان میدهد وضعیت بد سلامت دندانها - به ویژه پوسیدگی درمان نشده و از دست دادن دندان درمان نشده - ممکن است فراتر از خطرات شناخته شده سیگار کشیدن و مصرف مواد مخدر به طور مستقل در خطر ابتلا به سرطان نقش داشته باشند.
البته این بررسی محدودیتهایی هم دارد، از جمله اینکه تحقیقی مشاهدهای است و بنابراین نمیتواند به طور قطعی رابطه علت و معلولی را ثابت کند.
این پژوهشگران با توجه به این یافتهها میگویند بهبود مراقبتهای دندانی و دسترسی به درمانهای ترمیمی دندان (مانند پر کردن) میتواند به طور بالقوه به کاهش خطر ابتلا به برخی سرطانهای سر و گردن کمک کند - به ویژه در جمعیتهایی که میزان مصرف سیگار یا تریاک بالایی دارند.
آنها همچنین پیشنهاد میکنند در مناطق پرخطر از لحاظ بروز سرطانهای سر و گردن ممکن است ادغام کردن غربالگری سلامت دهان و دندان با برنامههای پیشگیری از سرطان سودمند باشد.
همچنین بیشتری برای بررسی مکانیسمهای بیولوژیکی زیربنایی این ارتباط (به عنوان مثال، نقش باکتریهای دهان، التهاب مزمن یا مواد سرطانزا) مورد نیاز است.