میگویند ۱۲۰ سال پیش علیخان نامی که از متمولین زمان خود بود، بندی خاکی را روی رودخانه «شور» میسازد، شهرت بند علیخان بهخاطر آب نبود، چرا که حالا اینجا، تالابی در دل کویر و نزدیک کلانشهر تهران، شده خانه فصلی برای پرندگان مهاجر و بومی.
همشهری آنلاین، تالابی که وقتی به نیمههای آذرماه میرسیم و بارندگیها شدت میگیرد، روانآبهای سطحی از پایتخت به سمت این تالاب روان میشود و آن وقت است که دستهدسته پرندگان مهاجر به این تالاب پر آب میآیند. به این فصل که برسیم، دیگر زمان آن رسیده که پشت سرمان کویر باشد و روبهرویمان تالاب بند علیخان.
در اين تالاب فصلي، پرندهها كنار هم شب و روزشان را ميگذرانند. اينجا بر بالاي نيزارهاي كنار تالاب، «حواصيل خاكستري» كه از حواصيلهاي بزرگ و بومي ايران است پرواز ميكند و آنطرفتر اردكهاي سرسبز بهصورت گروهي روي هوا چرخ ميزنند.عليخان تالابي فصلي است كه در اوج بارندگي وسعتش به 50 هكتار هم ميرسد. براي همين هم در اواخر پاييز و كل زمستان مكان تجمع انواع و اقسام پرندهها ميشود.تالاب در فصل احيا، زيبايي خاصي دارد، بهخصوص وقتي به سمت شرق اين تالاب نگاه كنيم و دشت سياهپرده و بلنديهاي معروف به كوه مره را كنار آن ببينيم.زنده شدن دوباره تالاب در فصل بارندگي، زندگي شترداران اين منطقه را تحت تاثير قرار ميدهد. با سبز شدن زمين و جان گرفتن بند، شترهاي خود را رها ميكنند تا پروارتر شوند. اينجا زيبايي به تمام است؛ پرندهها تالاب را گرفتهاند، شترها اينطرف و آن طرف چرا ميكنند و هوا كه خوب باشد، دماوند خود را چون هميشه زيبا و سربلند به رخ ميكشد.جايي كه پرندهها پر ميزنند، گوشتخواران هم پيدا ميشوند. مثل همين روباه كه آنطرف از تالاب كمين كرده تا در وقت مناسب شايد بتواند
شكاري گير بياورد و گرسنگياش چاره كند.«پرستوي دريايي بالسفيد» تابستانها در ايران است و زمستانها در آفريقا، براي همين هم پاييز كه فصل رفتناش از ايران است، تالاب بند عليخان را براي استراحت بينراه انتخاب كردهاست.نوكزدنهاي پياپي روي آب براي خوردن بيمهرگان؛ اين شيوه منحصربهفرد غذا خوردن «شناگرگردنسرخ» است. پرندهاي از خانواده «آبچليكيان» كه گروهي حركت ميكنند و بهندرت از انسان ميترسند.بند عليخان فقط براي پرندگان آبزي و كنار آبزي نيست، 67 گونه از 20 خانواده خشكيزي ديده شده در ايران اينجا هستند. مثل گونههاي متنوع خانواده عقابها كه يكيشان هم همين «سنقر تالابي» است كه بزرگترين گونه سنقر در ايران است. كله سفيد و سرشانههاي سفيد اين پرنده، نشاندهنده بالغ بودن آن است.