همشهری آنلاین - کامران بارنجی: در حقیقت بخش زیادی از استقلال خبرنگاران در سراسر جهان در روزهایی از بین رفت که قدرتهای سیاسی با ابزارهای مختلفی تلاش کردند اخبار و رویدادها از زاویه نگاه آنان روایت شود و همین موجب شد رسانهها به محل دعواهای سیاسی و حزبی تبدیل شوند. برای همین معتقدم این روزها در دنیای خبرنگاری، روح زیبایی وجود ندارد. این دنیا پر شده است از آشوب و هیاهو، صرفا برای بهدست آوردن دل افراد قدرتمند سیاسی یا دلخوشی احزاب و گروهها. این روزها خبرنگاری اگر بخواهد نگاهی مستقل به وقایع داشته باشد و صادقانه و امانتدارانه آن را روایت کند، احتمالا از سوی رسانهاش در خوشبینانهترین حالت مواخذه خواهد شد و همین موضوع، امیدواری به فعالیت خبرنگاران مستقل را در سراسر جهان روزبهروز کمتر میکند. دنیای سیاستزده امروز چیزی که از خبرنگار و رسانه میخواهد خشونت، درگیری، افتراق، دودستگی، جنگ و دعواست. طبیعی است در دنیایی که سیاست همهکاره رسانه باشد ما دیگر از زیبایی چیزی نخواهیم شنید و چیزی نخواهیم خواند.
در رسانههای جدید رقص تیترهای خشن، مایوسکننده و غمگین، بر شادابی تیترهای امیدبخش و لطیف میچربد و این چیزی نیست که در روز اول کلاس آموزش خبرنگاری به ما گفتهاند. به همینخاطر بسیاری از خبرنگاران دچار یک دوگانگی رفتار و خواسته حرفهای و رفتار و خواسته سازمانی شدهاند. هیچ خبرنگاری قرار نبوده اشاعهدهنده ناامیدی و خشونت باشد، اما شده است. هیچ خبرنگاری قرار نبوده نقش سخنگوی سیاسیون را ایفا کند، اما شده است. هیچ خبرنگاری قرار نبوده سیاسیکاری کند اما شده است. هیچ خبرنگاری قرار نبوده بهخاطر نان شب برخلاف باور و اعتقاداتش بگوید و بنویسد، اما شده است و همه این شده است؛ آنقدر تکرار شدهاست که دیگر آدم دلش نمیرود روز خبرنگار را به کسی تبریک بگوید.