به گزارش همشهریآنلاین، انگار توپ طلا فقط یک جایزه نیست؛ گاهی همراهش یک بسته ویژه هم به برنده تحویل میدهند؛ مصدومیت، دوری از میادین و مراجعه مکرر به پزشک! هری کین، برنده توپ طلای امسال، هنوز یک ماه از دریافت جایزهاش نگذشته، به جمع قربانیان این طلسم پیوسته است. مهاجم انگلیسی بایرن مونیخ در بازی مقابل کلن از مچ پا بهشدت آسیب دید و حالا باید چند ماه دور از فوتبال باشد.
کین در دقیقه ۲۰ مسابقه با کلن، بعد از برخورد با مدافع حریف روی زمین افتاد و نتوانست به بازی ادامه بدهد. بررسیهای پزشکی باشگاه نشان داد رباط مچ پای چپ او پاره شده و بایرن رسما اعلام کرد که مهاجمش چند ماه غایب خواهد بود. رسانههای آلمانی از احتمال ۳ماه دوری او خبر دادهاند و حتی احتمال جراحی هم مطرح شده است.
این مصدومیت، شوخیهای مربوط به نحسی توپ طلا را دوباره زنده کرده است. رودری، برنده توپ طلای ۲۰۲۴، در حالی جایزهاش را دریافت کرد که به دلیل پارگی رباط صلیبی با عصا در مراسم حاضر شده بود. سال ۲۰۲۵ هم دمبله برنده توپ طلا شد و مدتی بعد بهخاطر مصدومیت ران چند ماه از میادین دور بود.
حالا کین هم فاصله چندانی با مراسم دریافت جایزهاش نداشت که با یک مصدومیت سنگین مواجه شد. البته اینها فقط تصادفهای عجیب دنیای فوتبالاند، نه یک سندروم پزشکی واقعی، اما برای هواداران فوتبال، بهانه خوبی است تا از طلسم توپ طلا حرف بزنند. شاید این نفرین وینیسیوس باشد که در آستانه توپ طلا، آن را تقدیم رودری کردند.
بایرن؛ بیمارستانی با چند بازیکن فوتبال
مشکل کین فقط یک خبر بد برای بایرن نیست؛ او در زمانی مصدوم شده که خط حمله این تیم از قبل هم با بحران روبهرو بوده است. سرژ گنابری، لوییس دیاس و اسماعیل سایباری در فهرست مصدومان قرار داشتند و جمال موسیالا هم تازه بعد از یک دوره طولانی دوری به میادین برگشته بود. مایکل اولیسه هم در همان مسابقه با کلن مصدوم شد و بین دو نیمه تعویض شد.
اولیسه پس از مسابقه با عصا از ورزشگاه خارج شد، اما بررسی اولیه از کوفتگی جلوی پای او حکایت داشت و کمپانی امیدوار است این بازیکن خیلی زود به تمرینات برگردد. لوییس دیاس هم ممکن است برای بازی لیگ قهرمانان مقابل لیل آماده شود. بنابراین وضعیت همه بازیکنان یکسان نیست، اما تعداد غایبان به اندازهای است که کادر فنی بایرن برای پیدا کردن مهاجم آماده باید سراغ گزینههای ذخیره و جوان برود.
در بازی با کلن، وقتی کین و اولیسه از زمین خارج شدند، لنارت کارل جوان جلوتر رفت و در نقش مهاجم کاذب بازی کرد. در واقع بایرن در یکی از مهمترین مسابقههای این مقطع، بخشی از قدرت تهاجمیاش را از دست داده بود و ناچار شد بار دیگر روی دوش پدیده جوانش حساب کند. انگار در میان این همه مصدوم، تنها کسی که هنوز فرصت نکرده به بخش درمانگاه باشگاه سر بزند، لنارت کارل است.
فهرست مصدومان فعلی بایرن:
هری کین، آلفونسو دیویس، لوییس دیاس، مانوئل نویر، جمال موسیالا (موقتا برگشته، اما کامل خوب نشده)، سرژ گنبری، اسماعیل صایباری و اندیایه.
موسیالا؛ از تخت درمان تا میز مذاکره
ماجرای جمال موسیالا از مصدومیتهای معمولی فراتر رفته و حالا به بحثی درباره آینده مالی و قراردادی او هم رسیده است. ستاره جوان آلمانی که مدتها به دلیل آسیبدیدگی از میادین دور بود، در بازی مقابل کلن برای دقایقی به زمین رفت و سرانجام دوباره فرصت بازی پیدا کرد. اما مدیران بایرن هنوز درباره وضعیت جسمانی او اطمینان ندارند.
کار به جایی رسیده که کارل هاینتس رومنیگه، عضو هیات نظارت باشگاه، احتمال بازنگری در شرایط مالی قرارداد موسیالا را مطرح کرده است. او گفته اگر مشکلات جسمانی این بازیکن ادامه پیدا کند و نتواند به شکل مستمر در اختیار تیم باشد، ممکن است ارقام فعلی قراردادش دیگر از نظر اقتصادی قابل توجیه نباشد. البته رومنیگه تاکید کرده که هنوز هیچ مذاکرهای با بازیکن و اطرافیانش انجام نشده و باشگاه میخواهد ابتدا وضعیت او را در هفتههای آینده ارزیابی کند.
به این ترتیب، موسیالا در حالی تازه به زمین برگشته که باید علاوه بر بازسازی آمادگی جسمانی، نگران آینده قراردادش هم باشد. بازیکنی که زمانی یکی از مهمترین سرمایههای آینده بایرن محسوب میشد، حالا باید دوباره ثابت کند بدنش اجازه میدهد آن استعداد بزرگ را به نمایش بگذارد.
حتی سرمربی هم مشتری درمانگاه است
اگر فکر میکنید بحران فقط بازیکنان بایرن را گرفتار کرده، وضعیت ونسان کمپانی را هم ببینید. سرمربی بلژیکی این تیم روز ۲۳ اکتبر هنگام حضور در تمرین تیم دوم باشگاه دچار عارضه شد، از هوش رفت و به بیمارستان منتقل شد. پزشکان بعدا از التهاب پردههای مغز خبر دادند. در جریان این اتفاق، شانه او هم آسیب دید و دچار دررفتگی شد.
کمپانی پنج مسابقه بایرن را از دست داد و دستیارانش هدایت تیم را برعهده گرفتند. او ابتدا در ۱۰ نوامبر به محل تمرین باشگاه برگشت و سرانجام جمعه، در بازی مقابل کلن، دوباره روی نیمکت نشست؛ البته این بار با دست آسیبدیده در آویز طبی. یعنی حتی سرمربی هم برای بازگشت به محل کار باید از بخش درمانی مجوز میگرفت!
کمپانی در نخستین بازی پس از بازگشت، نهتنها شاهد از دست رفتن دو بازیکن هجومیاش بود، بلکه نتوانست تیمش را به پیروزی برساند. بایرن مقابل کلن به تساوی یک - یک رسید تا بازگشت سرمربی هم نتواند طلسم بدشانسی این روزهای باشگاه را بشکند.
حالا بایرن در شرایطی قرار گرفته که باید برای بازیهای فشرده پیش رو، هم مهاجم پیدا کند، هم بازیکنان مصدومش را بهبود ببخشد و هم مراقب باشد سرمربیاش دوباره راهی بیمارستان نشود. در چنین شرایطی، شاید بهتر باشد باشگاه بهجای خرید بازیکن در پنجره نقلوانتقالات زمستانی، ابتدا ظرفیت بخش فیزیوتراپی و درمانگاهش را افزایش بدهد.
بایرن مونیخ این روزها بیشتر از آنکه به یک تیم فوتبال شبیه باشد، به یک مرکز درمانی مجهز شباهت دارد؛ مرکزی که تنها بازیکن جوانش، لنارت کارل، هنوز از فهرست بیماران جا مانده است!