همشهری آنلاین؛ گادی آیزنکوت، رئیس حزب «یش عتید» و از رقبای نتانیاهو، در مسئله ایران دو نقطه اشتراک و یک تفاوت اساسی با او دارد. هر دو هر توافقی را که هستهای ایران را فقط به آینده موکول کند، رد میکنند و توافقی میخواهند که این تهدید را «برای همیشه» از میان بردارد، با نظارتی سختگیرانه، بدون سقف زمانی و بدون محدودیت جغرافیایی.
اما آیزنکوت در روش و در سناریوی پس از شکست فشارها و گزینههای نظامی، خود را از نتانیاهو جدا میکند.
طرح او این است: اگر فشارها، مذاکرات و گزینههای نظامی به نتیجه نرسید، آمریکا باید حول معدود سایتهایی که گمان میرود اورانیوم غنیشده ۶۰ درصدی هنوز در آنها مدفون است، آنچه او «منطقه کشتار» مینامد ایجاد کند. این منطقه با تعهد علنی واشینگتن به هدف قرار دادن هر تلاشی برای انتقال مواد هستهای و با نظارت هوایی بلندمدت، به سبک عراق دهه ۱۹۹۰، همراه خواهد بود.
نکته کلیدی این است که این رویکرد بار اصلی را از اسرائیل به آمریکا منتقل میکند؛ در حالی که واشینگتن خود به دنبال خروج از بنبست ایران است. آیزنکوت همچنین برخلاف نتانیاهو، براندازی نظام را هدف اول نمیداند و پس از ناممکن شدن آن، به بسنده کردن به کمتر از آن فرا میخواند؛ جایگزینی که عملاً هویت و نقش نظام را میگیرد و نیاز به براندازی را منتفی میکند. با این حال، تصمیم نهایی در هر دو حالت در دست آمریکاست، نه تلآویو.
تاریخ انتشار: ۲۶ آبان ۱۴۰۵ - ۱۵:۴۸
آیزنکوت در روش و در سناریوی پس از شکست فشارها و گزینههای نظامی، خود را از نتانیاهو جدا میکند.