پنج پسرش را یکی بعد از دیگری جلوی چشمانش کشتند؛ شاید فکر می‌کردند داغ فرزند، کمر پدر را می‌شکند و او را از تصمیمش منصرف می‌کند. اما این پدر عراقی حتی پس از دیدن پیکرهای بی‌جان پسرانش، حاضر نشد پسرانش را برای جنگ با ایران بفرستد.
الحاج هندی فیروز پای اعتقادی ایستاد که برایش از جان عزیزترین کسانش هم ارزشمندتر بود.
این قصه، سال‌ها پیش در میان سنگ‌های خاموش گلزار شهدای امامزاده علی‌جعفر (ع) قم پنهان مانده بود؛ قصه پدری که هفت فرزندش به شهادت رسیدند؛ پنج پسرش در عراق و دو پسر دیگر در ایران. مردی که خودش هم در قم به خاک سپرده شد، بی‌آنکه خیلی از رهگذران بدانند چه داستان بزرگی پشت آن سنگ مزار سیاه و رنگ‌ورورفته پنهان شده است.
به سراغ محمد غفور زندی، از رزمندگان دفاع مقدس و خادمان شهدا رفتیم تا بیشتر از ماجرای این پدر عراقی با خبر شویم. غفور زندی در سال‌های ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸ مسئولیت مجموعه امامزاده علی‌جعفر (ع) قم را بر عهده داشت و از نزدیک در جریان شناسایی این مزار و پیگیری داستان زندگی این خانواده قرار گرفته بود.
ماجرا از یک روایت رادیویی شروع شد
زندی به سال‌هایی برمی‌گردد که در مجموعه امامزاده علی‌جعفر (ع) مشغول خدمت بود. او می‌گوید: یکی از دغدغه‌های ما شناسایی شهدایی بود که کمتر شناخته شده بودند و هرکدام قصه‌ای ناگفته داشتند.
در همین روزها، حجت الاسلام نادم، معاون حاج آقا ماندگاری از سخنرانان مشهور قم، موضوع پدری عراقی را مطرح کرد که هفت فرزند شهید داشت. پنج فرزند او در عراق و دو فرزند دیگرش در ایران به شهادت رسیده بودند. من قبل از این ماجرا هم در سخنرانی حاج آقا ماندگاری در رادیو قم شنیده بودم که از این پدر عراقی صحبت می‌کند.
ردپای خانواده در چهارمردان قم
خادمان شهدا تصمیم گرفتند به جای اکتفا به روایت‌های نقل‌شده، سراغ بستگان این پدر عراقی بروند. با توجه به حضور خانواده‌های عراقی در محدوده خیابان چهارمردان قم، پیگیری‌ها از همان منطقه آغاز شد.
سرانجام با خبر شدند که برادر این مرد عراقی به ایران آمده و در منزل بستگانش در چهارمردان سکونت دارد.
زندی می‌گوید: وقتی با خبر شدیم که برادر حاج هندی فیروز آمده، دعوتش کردیم به گلزار بیاید تا از صحت و سقم ماجرا با خبر شویم. روایت برادر خانواده با آنچه از زبان حاج آقا ماندگاری وحاج آقا نادم شنیده بودیم کاملا مطابقت داشت.
پدری که با شهادت پنج فرزندش هم تسلیم نشد
داستان این خانواده به سال‌های حکومت صدام بر می‌گردد. در زمان جنگ ایران و عراق، دو نفر از پسران این پدر عراقی به ایران آمده و به سپاه بدر پیوسته بودند؛ تشکلی که علیه رژیم بعث عراق فعالیت می‌کرد.
حضور این دو فرزند در ایران، خانواده را در معرض فشار نیروهای بعثی قرار داده بود. از پدر می‌خواستند فرزندانش را از همراهی با نیروهای ایرانی بازدارد و موضع خود را مشخص کند. اما او حاضر به پذیرش چنین خواسته‌ای نبود.
نیروهای بعثی پنج پسر دیگر او را در مقابل چشمانش به شهادت رساندند. پنج داغ سنگین، پنج پیکر بی‌جان و پدری که باید در همان لحظات سخت، میان تسلیم شدن و ایستادن یکی را انتخاب می‌کرد. اما او تسلیم نشد.
زندی می‌گوید: الحاج هندی فیروز، ایران را کشوری می‌دانست که دفاع از آن را دفاع از اسلام، قرآن و انقلاب اسلامی تلقی می‌کرد.
دو پسر دیگر هم در ایران به شهادت رسیدند
قصه این خانواده با شهادت پنج فرزند در عراق تمام نشد. دو فرزند دیگر این پدر نیز که در سپاه بدر ایران حضور داشتند، به شهادت رسیدند. یکی از آن‌ها مفقودالجسد بود و پیکرش هرگز پیدا نشد؛ به همین دلیل برای او صورت قبری در گلزار شهدای قم در نظر گرفتند. پیکر فرزند دیگر نیز به خاک سپرده شد. پدر هم پس از سال‌ها درگذشت و در همان گلزار شهدای امامزاده علی‌جعفر (ع) قم آرام گرفت؛ اما مزارش همچنان در غربت و گمنامی باقی ماند. وقتی قصه یک مزار از مرزها گذشتوقتی این موضوع رسانه‌ای شد، ماجرا شکل دیگری پیدا کرد. زندی می‌گوید: بعد از پخش این روایت، افراد زیادی از کشورهای مختلف، به‌ویژه عراق، سراغ نشانی مزار این پدر را می‌گرفتند. حتی افرادی از حزب‌الله لبنان نیز برای پیدا کردن مزار او پیگیری کرده بودند. مردمی که شاید هیچوقت این پدر را ندیده بودند، حالا می‌خواستند به زیارت مزارش بروند؛ مزاری که تا چندسال پیش هیچ کس نمی‌شناختش. سنگ مزاری که سرانجام تغییر کردسنگ مزار قدیمی، سیاه و فرسوده بود. در مقطعی موضوع تعویض آن مطرح شد، اما به دلیل حساسیت‌هایی که درباره حفظ سنگ‌های قدیمی و تعلق خاطر خانواده‌های شهدا وجود داشت، این کار به تعویق افتاد. سرانجام در سال ۱۴۰۱، برادر این پدر عراقی برای مزار او سنگ سفیدرنگی تهیه کرد و سنگ جدید جایگزین سنگ قبلی شد.