گروه دیپلماتیک – همشهری آنلاین: آرشیوی شامل بیش از ۳هزار بریده از نزدیک به ۷۰۰ روزنامه آمریکایی، از سال ۱۷۲۴ تا ۲۰۲۳، نشان می‌دهد جانبداری رسانه‌های جریان اصلی آمریکا علیه فلسطینیان سابقه‌ای طولانی دارد. این اسناد از الگویی مستمر در تحریف زبان، حذف زمینه‌های تاریخی، پنهان‌کردن عامل خشونت و انسانیت‌زدایی از فلسطینیان پرده برمی‌دارند؛ الگویی که در پوشش جنگ غزه نیز ادامه یافته است.
تغییر زبان برای پنهان‌کردن ماهیت استعمار
- روزنامه‌های آمریکایی در اوایل قرن بیستم صریحاً از «استعمار فلسطین» و ایجاد مستعمرات یهودی سخن می‌گفتند.
- از دهه ۱۹۲۰، واژه «استعمار» به‌تدریج جای خود را به اصطلاح ملایم‌تر «شهرک‌سازی» داد.
- این تغییر واژگانی به کم‌رنگ‌شدن ماهیت استعماری پروژه صهیونیستی در ادبیات رسانه‌ای کمک کرد.
استاندارد دوگانه
- نیویورک‌تایمز در ۱۰۰ روز نخست پس از ۷ اکتبر 2023، واژه «کشتار» را ۱۲۴ بار برای خشونت علیه اسرائیلی‌ها به کار برد، اما حتی یک بار برای فلسطینیان استفاده نکرد.
- شبکه سی ان ان در سال نخست جنگ، این واژه را ۲۲۵ بار برای اسرائیلی‌ها و تنها ۱۶ بار برای فلسطینیان به کار برد.
پنهان‌کردن عامل جنایت با زبان مجهول
- رسانه‌ها در پوشش تلفات فلسطینیان اغلب از جملات مجهول استفاده می‌کنند
- در این شیوه، عامل قتل‌عام مشخص نمی‌شود و توجه مخاطب بیشتر به تعداد قربانیان معطوف می‌ماند.
- نمونه تاریخی آن، قتل‌عام ۴۸ فلسطینی، از جمله ۲۳ کودک، در کفرقاسم در سال ۱۹۵۶ است. این واقعه به‌مدت ۴۴ روز تحت سانسور نظامی اسرائیل قرار گرفت.
- رسانه‌های غرب پس از انتشار خبر نیز از تعابیر مبهم و خنثی استفاده کردند و واژه قتل‌عام و کشتار تا دو سال بعد وارد تیترها نشد.
سانسور و بازتولید روایت رسمی رژیم اسرائیل
- نیویورک‌تایمز در سال ۱۹۸۰ آشکارا از سانسور نظامی اسرائیل بر گزارش‌های خود خبر داد.
- همین روزنامه ۱۹۸۲ از کنترل اسرائیل بر مطبوعات عربی و توقیف روزنامه‌های فلسطینی در کرانه باختری نوشت.
- طبق یک یادداشت افشاشده در سال ۲۰۲۴ به خبرنگاران نیویورک‌تایمز توصیه شده بود از اصطلاحاتی مانند «نسل‌کشی»، «پاکسازی قومی» و «سرزمین اشغالی» پرهیز کنند.
- رسانه‌های غربی حتی در مواردی روایت‌های رسمی اسرائیل، از جمله ادعای استفاده حماس از غیرنظامیان به‌عنوان سپر انسانی، را بدون بررسی انتقادی کافی بازتاب داده‌اند.
انسانیت‌زدایی از فلسطینیان
رسانه‌های آمریکایی در بسیاری از موارد فلسطینیان را با برچسب‌های امنیتی و نظامی معرفی می‌کنند. پس از قتل غسان کنفانی نویسنده فلسطینی، در سال ۱۹۷۲ از میان ۱۱ تیتر رسانه‌ای درباره او تنها یک تیتر به هویت ادبی و هنری‌اش اشاره کرده بود. سایر تیترها عمدتاً از عناوینی مانند «رهبر شبه‌نظامی»، «انقلابی» و «چریک فلسطینی» استفاده کردند. این رویکرد موجب به حاشیه‌راندن هویت انسانی، فرهنگی و اجتماعی فلسطینیان می‌شود.
تارنمای میدل ایست آی نوشته: جانبداری رسانه‌های جریان اصلی آمریکا در پوشش مسئله فلسطین پدیده‌ای تازه و محدود به جنگ غزه نیست. این جانبداری در طول تاریخ از طریق تحریف واژگان، استاندارد دوگانه در بازنمایی قربانیان، حذف عامل خشونت، سانسور و انسانیت‌زدایی بازتولید شده است.