همشهری آنلاین: نتایج پژوهشی تازه از دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس (UCLA) نشان می‌دهد تنها ۱۶.۸ درصد از جوانان حاضرند یک اینفلوئنسر را برای بازی در فیلم یا سریال انتخاب کنند. در مقابل، نزدیک به ۴۰ درصد ترجیح می‌دهند یک بازیگر تازه‌کار، مثل ایندی ناوارته پیش از شهرتش با فیلم «وسواس»، نقش اصلی را بر عهده بگیرد؛ حتی اگر پای یک ستاره مشهور و سرشناس در میان باشد. شاید این موضوع تا حدی توضیح دهد که چرا فیلم «دیگِر»، با بازی تام کروز، در دومین هفته اکران به رتبه شانزدهم سقوط کرد.
گزارش سالانه «نوجوانان و صفحه‌نمایش‌ها» از سوی مرکز پژوهشگران و داستان‌سرایان، که در آن بیش از ۱۵۰۰ نفر از افراد ۱۰ تا ۲۴ ساله مورد پرسش قرار گرفتند، خبرهای نگران‌کننده دیگری هم برای هالیوود دارد: مخاطبان جوان بیش از گذشته معتقدند یوتیوب، تیک‌تاک و حتی محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی نیز در تعریف «داستان‌گویی» می‌گنجند. در واقع، یوتیوب با کسب ۷۲.۹ درصد آرا، در جایگاه نخست رسانه‌های داستان‌گو قرار گرفته و از سریال‌های تلویزیونی با ۷۰.۳ درصد و فیلم‌های سینمایی با ۷۰.۲ درصد پیشی گرفته است.
تالدا اولز، نویسنده ارشد این پژوهش، می‌گوید: «مخاطبان جوان چهره‌های تازه می‌خواهند، نه تعداد دنبال‌کنندگان آشنا و تکراری. تعداد بیشتری از آن‌ها بازیگر ناشناخته را به یک ستاره ترجیح می‌دهند و تقریباً هیچ‌کس هم خواهان حضور اینفلوئنسرها نیست. نوجوانانی که در بخش بازنمایی جوانان در رسانه‌ها با ما همکاری کردند، بهترین توصیف را از خواسته‌شان ارائه دادند: آن‌ها می‌خواهند خودشان را روی پرده ببینند، نه اینکه مدام همان چهره‌های مشهور تکرار شوند.»
بااین‌حال، به نظر می‌رسد گزارش‌ها درباره مرگ سینما به‌شدت اغراق‌آمیز باشند. برای سومین سال پیاپی، تماشای یک فیلم تازه در سالن سینما، در صورتی که محدودیت مالی و مشکلات رفت‌وآمد وجود نداشته باشد، انتخاب اول شرکت‌کنندگان برای گذراندن تعطیلات آخر هفته بوده است. اما نوجوانان وقتی به سالن‌های سینما می‌روند، دوست دارند چه چیزی تماشا کنند؟ ظاهراً عاشقانه‌های کمتری می‌خواهند. بیش از ۵۷ درصد خواهان بازنمایی بیشتر روابط دوستانه و غیرعاشقانه هستند و ۵۶.۸ درصد نیز گفته‌اند دوست دارند دوستی میان دختران و پسران در فیلم‌ها به همان شکل دوستانه باقی بماند، نه اینکه در نهایت به رابطه عاشقانه ختم شود.
داستان‌های امیدبخش درباره افرادی که برخلاف همه موانع به موفقیت می‌رسند، در صدر فهرست خواسته‌های نوجوانان قرار گرفته‌اند. این خبر خوبی برای فیلم «من نقش راکی را بازی می‌کنم» است که ماه آینده اکران می‌شود! پس از آن، داستان‌هایی درباره دوستی و شخصیت‌هایی با زندگی قابل‌درک و ملموس قرار دارند. ابرقهرمان‌ها رتبه پنجم را به خود اختصاص داده‌اند و مهمانی، مواد مخدر و مشروبات الکلی در قعر فهرست قرار گرفته‌اند. (فیلم تابستانی «سوپرگرل» هم در ترکیبی ناموفق، نوجوانان، ابرقهرمان‌ها، مهمانی و مشروبات الکلی را کنار هم قرار داده بود.)
در همین حال، ۵۵ درصد از شرکت‌کنندگان خواهان حضور شخصیت‌های عصبی‌متفاوت بیشتری روی پرده سینما هستند. استودیوها بهتر است در این زمینه عملکردشان را ارتقا دهند؛ چراکه تنها ۲.۸ درصد از شخصیت‌های دارای دیالوگ یا شخصیت‌های نام‌برده‌شده در ۱۰۰ فیلم پرفروش سال ۲۰۲۵، معلولیت داشته‌اند.
از سوی دیگر، انتخاب داستین هافمن برای بازی در نقش یک فرد دارای اوتیسم در فیلم «مرد بارانی» دیگر از نظر نوجوانان پذیرفتنی نیست. تنها ۲۲.۷ درصد از شرکت‌کنندگان معتقدند بازنمایی‌های فعلی از تنوع عصبی در رسانه‌ها، اغلب اوقات با واقعیت زندگی افراد مطابقت دارد.