همشهری آنلاین - محمد سرابی: بحث اصلی رویداد درباره تحول دیجیتال در صنعت طلا و جواهر و جولان فروشگاه های اینترنتی و تغییر ساختار کسب‌وکار و ایجاد ارتباط میان تمام حلقه‌های زنجیره ارزش بود. این اما همه ماجرا نبود. چرا؟ چون در این همایش فعلان و باتجربه های حوزه طلا دست روی یک موضوع بسیار مهم گذاشتند که در این ایام و در تلاطم نوسانات قیمت و تقلای مردم برای حفظ سرمایه شان، کمتر به چشم می آید.
ماجرا از این قرار است که اقبال مردم به خرید طلای آب شده یا سکه بعنوان یک اهرم سرمایه گذاری یا تلاشی در جهت حفظ ارزش پول؛ عملا هنری به نام طلا و جواهرسازی را با حدود یکصدهزار فعال در کشور تحت تاثیر قرار داده است.
قاعده همیشگی این بوده که خرید طلا بنا به سلیقه مشتریان به فروش انواع زیورآلات طلایی جهت استفاده ختم می شد و البته یک دارایی ارزشمند برای هر خانواده و خریدار ایجاد می‌کرد. این روزها اما خرید و فروش طلای آب شده یا سکه سبب شده که عملا هنر طلاسازی به حاشیه رانده شود و ویترین هایی که روزگاری با هنر دست طلاسازها، با انواع فرم ها و مدل ها انباشته می شد عملا کم مشتری باشند. موضوع مهمی که باید در ایران با پیشینه تاریخی هنر طلاسازی جدی گرفته شود.