به گزارش همشهری آنلاین، مراسم تشییع پیکر سیروس ابراهیمزاده، بازیگر پیشکسوت سینما، تئاتر و تلویزیون، روز چهارشنبه ۲۹ مهرماه با حضور جمعی از هنرمندان و اهالی فرهنگ و هنر در خانه هنرمندان ایران برگزار شد.
در این مراسم، رائد فریدزاده، محمدمهدی عسگرپور، وحید آقاپور، کوروش سلیمانی، احترام برومند، عمو قناد، مسعود فروتن، افسانه چهرهآزاد، شهره سلطانی، فرزین محدث، مرضیه برومند، بهرام ابراهیمی و رضا بابک، از جمله هنرمندان حاضر بودند.
پس از ورود پیکر زندهیاد سیروس ابراهیمزاده به خانه هنرمندان ایران، مسعود فروتن اجرای مراسم را بر عهده گرفت و در بخشی از سخنان خود گفت: «حالمون برای حرف زدن خوب نیست. یک ماه است دلنگرانیم که پیکر سیروس عزیزمان به ایران نرسد.»
در ادامه، کوروش سلیمانی به بیان ویژگیهای هنری و مرور کارنامه حرفهای این هنرمند پیشکسوت پرداخت.
او با اشاره به حضورهای سینمایی ابراهیمزاده در فیلمهای «حسن کچل» و «ستارخان» به کارگردانی زندهیاد علی حاتمی، گفت: سیروس ابراهیمزاده به دلیل تواناییهای هنرمندانه، حضور اثرگذار و بازیهای باورپذیر، در طول فعالیت حرفهای خود با کارگردانان برجسته سینما و تئاتر همکاریهای متعددی داشت؛ از جمله علی حاتمی، داوود رشیدی، پرویز صیاد، سیروس الوند، ابراهیم وحیدزاده، بهمن زرینپور، مهدیزاده، داوود میرباقری، محمدرضا هنرمند و مرضیه برومند. تداوم این همکاریها نشاندهنده توانمندیهای او و علاقه این کارگردانان به همکاری دوباره با وی بود.
سلیمانی همچنین طنز فاخر و منحصربهفرد، لحن و بیان ویژه، یگانگی با نقش، گزیدهکاری و آشنایی با گستره ادبیات و دیگر هنرها را از ویژگیهای برجسته این بازیگر دانست که جایگاهی ارزشمند برای او در خانواده بازیگری ایران رقم زد.
او با اشاره به دیگر فعالیتهای ابراهیمزاده افزود: این هنرمند، افزون بر بازیگری، از طریق کارگردانی تئاتر و تلهتئاتر و ترجمه نمایشنامه نیز خدمات ارزشمندی به هنرهای نمایشی ایران ارائه کرد.
کوروش سلیمانی در بخش دیگری از سخنانش، به فعالیتهای صنفی زندهیاد ابراهیمزاده اشاره کرد و گفت که او در دورههای مختلف عضو هیئتمدیره انجمن صنفی بازیگران خانه سینما بود و همواره بهعنوان عضوی فعال، در فعالیتهای صنفی و برگزاری نشستهای تخصصی این انجمن مشارکت داشت.
در پایان این بخش از مراسم، به نمایندگی از هیئتمدیره انجمن صنفی بازیگران سینمای ایران، درگذشت این هنرمند را به همسرش، ناهید کبیری، شاعر و نویسنده، خانواده و بستگان او، همکاران هنرمند و مردم هنردوست ایران تسلیت گفت و برای آن مرحوم آرامش، رحمت و نور بیپایان از درگاه پروردگار مسئلت کرد.
امیرحسین چهلتن، رماننویس و مقالهنویس، در این مراسم با اشاره به توصیههای سیروس ابراهیمزاده گفت: ابراهیمزاده در نمایشنامه «لازاروس» که دیماه ۱۳۷۶ روی صحنه برد، دورهای را به تصویر کشید که آثار و پیامدهای آن همچنان ادامه دارد.
وی با اشاره به نخستین آشنایی خود با این هنرمند در اوایل دهه ۱۳۵۰ اظهار کرد: نخستین بار او را در نمایش «اختاپوس» دیدم که بازیگران نامداری همچون صادق بهرامی، پرویز صیاد و نوذر آزادی در آن حضور داشتند؛ با این حال، حدود ۳۰ سال طول کشید تا فرصت دیدار حضوری با او را پیدا کنم. این دیدار سرانجام در سال ۱۳۸۰ اتفاق افتاد.
چهلتن ادامه داد: در آن زمان، سیروس ابراهیمزاده و همسرش ناهید در نمایشنامهای بر اساس یکی از قصههای صادق هدایت حضور داشتند که به مناسبت صدمین سال تولد این نویسنده به نگارش درآمده بود. همین همکاری زمینه شکلگیری دوستی میان ما را فراهم کرد.
این نویسنده با اشاره به ابعاد کمتر شناختهشده شخصیت ابراهیمزاده بیان کرد: در طول این سالها، با وجه ادبی شخصیت او بیشتر آشنا شدم و دریافتم که پشت چهره شناختهشدهاش بهعنوان بازیگر، شخصیتی وجود دارد که پیوند عمیقی با ادبیات برقرار کرده است.
سیروس ابراهیمزاده هنر را با ابعاد انسانی پیوند میداد
ابوالحسن تهامینژاد، صداپیشه و مترجم، نیز در این مراسم با اشاره به بازگشت پیکر سیروس ابراهیمزاده به ایران گفت: او اراده و همت زیادی داشت که به میهن بازگردد و در خاک وطن به خاک سپرده شود.
وی افزود: ابراهیمزاده همواره تلاش میکرد هنر را در پیوند با ابعاد انسانی ببیند و خود نیز نمادی از این ویژگیها باشد. همین نگاه بود که جایگاه او را در میان هنرمندان برجسته میکرد.
تهامینژاد با ابراز تأسف از درگذشت این هنرمند اظهار کرد: ما شخصیت بزرگی را از دست دادهایم و دیگر هنرمندی همتراز با او نداریم. ابراهیمزاده را میتوان انسانی با وجوه گوناگون دانست؛ هنرمندی متفکر و اندیشمند که در کنار بازیگری، تجربه کارگردانی تئاتر را نیز با تکیه بر آموختههای دانشگاهی خود در انگلستان در کارنامه داشت.
این مترجم با اشاره به روحیه خلاق ابراهیمزاده گفت: او همیشه در حال خلق اثر بود و روحیهای قوی داشت. نوشتن خاطراتش را برای سالهای آینده در نظر گرفته بود، اما فرصت انجام این کار را پیدا نکرد. امیدوارم روان او به روشنایی بپیوندد و خانوادهاش بتوانند این فقدان را با شکیبایی پشت سر بگذارند.
در بخش دیگری از این مراسم، رضا بابک، بازیگر، چند قطعه شعر را به یاد سیروس ابراهیمزاده برای حاضران خواند.
قطعه هنرمندان بهشت زهرا به موزهای از خاطرات تبدیل شده است
همایون اسعدیان، مدیرعامل خانه سینما، نیز درباره روند انتقال پیکر سیروس ابراهیمزاده به ایران توضیح داد: زمانی که خبر درگذشت او را شنیدم، مطلع شدم که پیکرش در خاک وطن به خاک سپرده خواهد شد. این اتفاق با تلاش همکاران ما در سازمان سینمایی و وزارت امور خارجه امکانپذیر شد.
وی با اشاره به جایگاه قطعه هنرمندان بهشت زهرا(س) در حافظه جمعی مردم عنوان کرد: این قطعه به موزهای از خاطرات تبدیل شده است؛ جایی که مردم به آنجا میروند و خاطرات خود را مرور میکنند. چه خوب است که پیکر هنرمندان در همین خاکی آرام بگیرد که به آن تعلق دارند.
سیروس ابراهیمزاده، بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر و نویسنده، ۳۰ شهریورماه پس از تحمل دورهای کوتاه از بیماری در خارج از کشور درگذشت. پیکر این هنرمند پس از درگذشت به ایران منتقل شد تا در زادگاه میهنی خود به خاک سپرده شود.