به گزارش همشهری آنلاین: ماجرای قطع درختان آفت‌زده در بوستان جنگلی چیتگر، با انتشار چند ویدیو در فضای مجازی، حسابی سر و صدا به پا کرده است. اما مدیریت شهری اصل ماجرا را با شهروندان در میان گذاشته و خبر داده که به ازای هر درخت قطع شده در چیتگر، قرار است ۳ تا ۱۰ درخت جدید کاشته شود.
بی‌توجهی به کاشت گیاهان بومی
قبل از اینکه به ارائه راه حل برای وضع موجود پارک‌های جنگلی تهران از جمله چیتگر، سرخه‌حصار و لویزان بپردازیم، باید به گذشته این موضوع توجه کنیم. حدود ۶۰ سال پیش مدیران وقت تصمیم گرفتند برای تهران کریدورهای سبزی طراحی و اجرا کنند تا طراوت هوای پایتخت بیشتر شود، جذب آلاینده‌ها افزایش پیدا کند و فضای سبز بهتری داشته باشیم. اما متاسفانه به برخی از مسائل تخصصی توجه نشد یا شاید تفاوت های علمی زیادی با امروز وجود داشته است. یکی از غفلت‌ها، بی توجهی به کاشت گونه بومی بوده است. به طور مثال در تمام خط جنگلی بوستان‌های چیتگر و سرخه حصار، کاج الداریکا کاشته شده که گونه‌ای غیربومی است.
پیامدهای اشتباهات گذشته
چالش بعدی در پوشش گیاهی تهران، تک‌کشتی بودن پارک‌های جنگلی است، یعنی تنوع گونه زیستی در انتخاب گیاهان رعایت نشده است. این اشتباه به مراتب از اشتباه اول سهمگین‌تر است چرا که با ورود اولین آفت، کل محیط کشت شده درگیر بیماری و آفت می‌شود. مثلا در حال حاضر تمام تهران درگیر آفت سوسک پوست خوار شده است. به این ترتیب ما میراث دار تصمیم ها و اتفاقاتی هستیم که در گذشته رخ داده است. وقتی نهالی از یک گونه گیاهی کاشته می‌شود، معمولا ۳ تا ۵ سال آبیاری و نگهداری می‌شود تا نهال استقرار پیدا کند. این نهال باید برای ادامه رشد متکی به خود باشد. اما از آنجا که درخت غیر بومی در بوستان‌های جنگلی تهران کاشته شده، استقرار گیاهان متکی به انسان بوده و متاسفانه این موضوع تا انتهای عمر درختان ادامه پیدا می‌کند.
کاشت درختان مناسب به جای آفت‌زده‌ها
برای جلوگیری از آسیب بیشتر به درختان، مدیریت شهری دیگر اجازه کاشت گونه غیر بومی در تهران نمی‌دهد. ضمن اینکه طبق دستورالعمل‌های جدید، گونه‌های متفاوت با تنوع بالا کاشته می‌شود. اما در حال حاضر مدیریت شهری ناچار به قطع درختان آفت زده شده تا از سرایت بیماری و آفت به بقیه پوشش گیاهی جلوگیری کند. اما خبر خوب اینکه به ازای هر درخت قطع شده، ۳ تا ۱۰ درخت بومی سازگار با اقلیم تهران کاشته می‌شود. با توجه به اینکه تهران با تغییر اقلیم و بروز خشکسالی مواجه است، درختان جایگزین از گونه‌هایی انتخاب می‌شوند که تا ۲۰۰ سال احتیاج به آبیاری نداشته باشند.