به گزارش همشهری‌آنلاین، سال 2003 وقتی که رژیم صدام سقوط کرد، بر خلاف انتظاراات و امیدهای طبیعی؛ همچنان مردم عراق در استفاده آزادنه و کامل از ثروت ملی خودشان یعنی درآمدهای نفتی محروم باقی ماندند!
نهاد موقت ائتلاف (CPA) به رهبری آمریکا که جایگزین حکومت مرکزی شده بود، صندوق توسعه عراق (DFI) را در بانک فدرال رزرو نیویورک تاسیس کرد.
هدف از ایجاد این صندوق دریافت درآمدهای نفتی عراق و استفاده از آن برای بازسازی و توسعه این کشور و البته استفاده از منابع آن برای دعاوی قضایی و مطالبات مرتبط از دوران حکومت صدام حسین بود.
تاسیس این صندوق طی فرمانی توسط رییس‌جمهور وقت آمریکا جورج بوش انجام و در دوران روسای جمهوری بعدی تمدید شد. هرچند که درنهایت این صندوق به مالکیت حسابی متعلق به بانک مرکزی عراق درآمد اما همچنان این حساب در بانک فدرال رزرو نیویورک قرار دارد.
شرایطی که هرچند مالکیت درآمدهای نفتی را به عراق برمی‌گرداند اما زیرساخت مالی و نحوه دسترسی به آن همچنان تحت نظارت، نفوذ و محلی برای اهرم فشار آمریکا بر عراق باقی می‌ماند.
نمونه فشارهای آمریکا با تهدید عراق به محدودیت در دسترسی به دلارهایش؛ مورد سال 2020 درخصوص جلوگیری از اصرار بغداد به واشنگتن برای خروج نیروهای نظامی آمریکا از کشورش و همچنین فشار جدید دولت ترامپ برای جلوگیری از انتقال دلارهای عراق به کشورهای ثالث (به‌ویژه ایران) هستند.
برخی مقامات عراقی به شکل ناشناس در گفت‌وگو با رویترز ادعا دارند نگهداری پول نفت عراق که 90درصد بودجه دولت به آن وابسته است، موجب تثبیت ثبات مالی عراق، حفاظت از منابع مالی و تقویت اعتماد به اقتصاد عراق می‌شود.
اما بنا به همان گزارش رویترز، چنین وضعیتی موجب شکل‌گیری یک بازار موازی و غیررسمی دلار و در نتیجه، ایجاد اختلاف قیمت میان نرخ رسمی ارز بانک مرکزی و بازار سیاه، شده است.
در این شرایط، بازرگانان عراقی که همیشه و راحت به دلار دولتی دسترسی ندارند، همواره با پذیرش نوعی ریسک، معاملات خارجی خود را انجام می‌دهند.
تاریخ انتشار: ۱۳ مهر ۱۴۰۵ - ۲۳:۵۵
با وجود پایان اشغال عراق، تداوم کنترل مالی آمریکا بر درآمدهای نفتی این کشور، همچنان اهرم فشار قدرتمندی در اختیار واشنگتن قرار داده است.