همشهری آنلاین- فاطمه عباسی: از خاکستر برخاسته از جنگ در توکیو ۱۹۵۸ تا شکوه تاریخی تهران ۱۹۷۴، دهلینو ۱۹۸۲، سئول ۱۹۸۶ و قابهای پرشور پکن۱۹۹۰، گنجینهای تصویری از ۵دوره سرنوشتساز پیش روی ماست. توکیو ۱۹۵۸ نقطهعطف هویت ورزشی قاره بود؛ جایی که نام ایران با درخشش ستارههای وزنهبرداری، کشتی و دوومیدانی روی نگاتیوهای عکاسان جاودانه شد و آسیا تولد قدرتی نوظهور را به تماشا نشست. ۱۶سال بعد در تهران۱۹۷۴، این حماسه به اوج رسید و ورزشگاه آزادی، میعادگاه اشکها و لبخندهای یک نسل شد؛ شوری که در سالهای بعد روی تارتانهای دهلی، سکوهای سئول و سالنهای پکن امتداد یافت.
در این گزارش تصویری، غبار از روی فریمهای کهنه زدودهایم؛ فریادهای پیروزی، غرور خفته در چشمان شکستخوردهها، دوبندههای ساده، کفشهای خطدار قدیمی و خطوط چهره مردان و زنانی که روزگاری نبض ورزش قاره را در دست داشتند، دوباره جان گرفتهاند. این قابها یادآوری میکنند که مدالها شاید زنگ بزنند و رکوردها بشکنند، اما روح جاری در عکسهای قدیمی تا ابد زنده و دستنخورده باقی میماند.