به گزارش همشهری آنلاین، زهرا شمساحسان در جریان دویست و هفتاد و دومین جلسه علنی شورای اسلامی شهر تهران، ضمن تبریک روز آتشنشان، در تذکری به شهرداری تهران، به ضرورت ارتقای دسترسیپذیری و بهبود کیفیت خدمات شهری برای سالمندان و ناشنوایان همزمان با روز جهانی ناشنوایان و هفته گرامیداشت سالمند پرداخت.
وی با بیان اینکه ناشنوایان حق دارند در تمامی عرصههای زندگی شهری اعم از آموزش، فرهنگ، ورزش و اشتغال حضوری برابر داشته باشند، گفت: «متأسفانه بخش قابلتوجهی از مراکز شهری شامل سراهای محلات، فرهنگسراها و بوستانها هنوز دسترسی واقعی برای ناشنوایان ندارند. مناسبسازی برای این گروه نباید تنها در نشانههای نمادین خلاصه شود؛ بلکه باید به استانداردی پایدار تبدیل شود که شامل زبان اشاره، اطلاعرسانی تصویری و حضور مترجم در مراکز کلیدی باشد.»
رئیس کمیته اجتماعی و ورزش شورای شهر تهران با تأکید بر اینکه سالمندی نباید مترادف با انزوا یا وابستگی باشد، افزود: «سالمندان حاملان حافظه، تجربه و سرمایه اجتماعی این شهر هستند. تهران باید شهری باشد که سالمند در آن با امنیت، کرامت و استقلال زندگی کند. از اینرو، برنامهریزی برای این گروه باید از رویکرد صرفاً مراقبتی و درمانی فاصله گرفته و بر توانمندسازی، مشارکت فرهنگی و فعالیت بدنی متمرکز شود.»
شمس احسان با اشاره به لزوم شناخت دقیق از وضعیت موجود، خطاب به اداره کل برنامه و بودجه شهرداری تهران تأکید کرد: «جامعه ناشنوایان و سالمندان جمعیت یکدستی نیستند و نیازهای متفاوتی دارند. بدون نیازسنجی دقیق و تحقیق میدانی، تخصیص منابع اثربخش نخواهد بود. انتظار میرود برنامهریزیها بر اساس وضعیت پراکنش جغرافیایی و نیازهای واقعی صورت گیرد.»
وی با اشاره به کسب رتبه برتر شهرداری تهران در هفدهمین جشنواره پژوهش و نوآوری در مدیریت شهری، آن را گواهی بر امکانپذیری رویکرد دانشمحور دانست و خواستار استمرار این مسیر شد.
شمساحسان در بخش پایانی تذکر خود، پنج مطالبه مشخص را برای بهبود وضعیت دسترسیپذیری پایتخت از شهرداری تهران خواستار شد. او در ابتدا خواستار انجام یک ارزیابی جامع از وضعیت دسترسی ناشنوایان و سالمندان به کلیه خدمات و فضاهای شهری ظرف ۶ ماه آینده و ارائه گزارش آن به شورا شد تا بر اساس نتایج این ارزیابی، نقشه راه مناسبسازی با اهداف قابلسنجش، زمانبندی روشن و اعتبار تعیینشده تدوین شود.
وی همچنین بر لزوم نهادینهسازی پژوهش تأکید کرد و خواستار آن شد که تمامی برنامههای حوزه سالمندی و ناشنوایان، پیش از اجرا مشروط به تحقیق میدانی و پس از اجرا نیز مورد ارزیابی قرار گیرند. در نهایت، شمساحسان با تأکید بر ضرورت اصلاح رویکرد برنامهریزی و بازنگری در کدهای بودجهای بر پایه مطالعات دقیق میدانی، گسترش الگوی پژوهشمحور را راهکار نهایی برای مدیریت بهینه حوزههای اجتماعی دانست و ابراز امیدواری کرد که تهران زمانی به شهری سالم، عادلانه و انسانی تبدیل شود که در آن «ناشنوایان شنیده شوند و سالمندان دیده شوند.»