به گزارش همشهریآنلاین،بعد از اینکه، عبدالله دوم شاه اردن، در بخشی از سخنرانیش در مجمع عمومی سازمان ملل، بر مسئله امنیت آبی کشورش در تقابل با اسرائیل اشاره و تاکید داشت، خبر رسید که اردنیها با ارائه اطلاعاتی مفصل به آمریکا، سرقت اسرائیل از منابع آبی این کشور را افشا و رسما اعلام کردند که دیگر بهدلیل «دزدی سهجانبه» اسرائیل از مهمترین منابع آبی کشورشان، توان همزیستی مسالمتآمیز با این موجودیت را ندارند.
سه محور حیاتی این منابع آبی شامل؛ محور اول حاصبیا و جنوب لبنان است که از رود اردن تغذیه میکنند، همچنین محور جولان و درعا و سویدا شامل چاههای زیرزمینی حوضه رود یرموک و محور سوم، محور کرانه باختری و اغوار است که آن هم تحت کنترل اسرائیل قرار دارد.
حتی به نظر تحلیگران بخشی از اهداف فعالیتهای نظامی اسرائیل در بلندیهای جولان و جنوب سوریه فراتر از مسائل امنیتی، تلاشی برای تسلط بر منابع تغذیهکننده رودخانه «یرموک» است.
آبدزدیهای صهیونیستها به اردن محدود نمیشود. نیویورکتایمز هم درگزارشی به داستان کشاورزانی در کرانهباختری میپردازد که محصولات کشاروزیشان در تابستان امسال از بین رفته و خشک شده است. دلیل آن بریدن و قطع ناگهانی لولههای آبی است که به زمین کشاورزیشان میرسید.
مانند داستان سعد نمر، کشاورز فلسطینی که ناگهان صبح از خواب برمیخیزد و میبیند «هیچ آبی از لوله خارج نمیشود»، مقصد جدید آب این لوله قطع شده، سر از مخزنی داخل زمین نمر درمیآورد، باوجود تایید خود ارتش رژیم در بریده شدن لولهها، هویت خرابکاران مشخص نیست اما در همین زمان سروکله صهونیستهایی پیدا میشود که به قصد آبتنی در مخزن، مرتب بدون اجازه به داخل زمین نمر میآیند. نمر و دیگر کشاورزان هم از ترس حمله و ضربوشتم آنان جرئت اعتراض ندارند.
این رفتار همان دولتی است که نخستوزی جنایتکارش چندسال گذشته، درخصوص مسائل آبی ایران دلسوز شده بود و حتی پیشنهاد همکاری با متخصصان اسرائیلی هم داده بود.