مانور قدرت ترامپ در استقبال از شی جین‌پینگ، نمی‌تواند ضعف قدرت نظامی آمریکا را پنهان کند؛ ضعفی که ناشی از اشتباه محاسباتی مرد دیوانه در مواجهه با قدرت ایران است.

به گزارش همشهری آنلاین؛ استقبال رسمی دونالد ترامپ از شی‌جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین در پایگاه هوایی اندروز، صحنه‌ای نمادین از تقابل دو الگوی رفتاری و قدرت سیاسی-نظامی را به تصویر کشید. ترامپ با هدف نمایش اقتدار و ایجاد بازدارندگی، تشریفاتی شامل عبور پر سر و صدای بمب‌افکن‌های استراتژیک B-۱ Lancer و پرواز جنگنده‌های F-۲۲ و F-۱۶ ترتیب داد. اما واکنش متفاوت دو رهبر در لحظه پرواز کم‌ارتفاع بمب‌افکن‌ها، محاسبات واشنگتن را برهم زد.

در حالی که واکنش بدنی ناگهانی، جا خوردن مصنوعی ترامپ از صدای مهیب جت‌ها توجه رسانه‌ها را جلب کرد، خونسردی کامل و عدم واکنش شی جین‌پینگ نشان داد که پکن زیر بار رفتارهای نمایشی نمی‌رود. این رویداد، استعاره‌ای روشن از شرایط فعلی موازنه قدرت میان دو کشور است: تکیه آمریکا بر ابزارهای نمایشی، در برابر خونسردی و محاسبات راهبردی چین.

فرسایش تسلیحاتی آمریکا پس از تحمیل دو جنگ بر ایران

فرسایش تسلیحاتی در جنگ‌های ۱۲ روزه و ۴۰ روزه ضعف نظامی آمریکا در برابر چین صرفاً یک موضوع روانی یا نمادین نیست بلکه حاصل زنجیره‌ای از چالش‌های عینی و عملیاتی است که درگیری‌های اخیر در غرب آسیا آن را به اوج رسانده است.

درگیری طولانی‌مدت نیروهای آمریکایی در این بحران‌ها، پیامدهای راهبردی سنگینی برای ارتش ایالات متحده به همراه داشته است:

۱. تخلیه ذخایر پدافندی و مهمات نقطه‌زن: مصرف بی‌سابقه موشک‌های رهگیر پیشرفته (مانند پاتریوت، استاندارد SM-۳ و SM-۶) برای مقابله با حملات موشکی و پهپادی در خلیج فارس و دریای سرخ، انبارها و ذخایر راهبردی پنتاگون را دچار خستگی و مضیقه جدی کرده است.

۲. استهلاک توان ناوبری و هوایی: استقرار مداوم و فرسایشی ناوگروه‌ها و اسکادران‌های هوایی، آمادگی عملیاتی ارتش آمریکا را کاهش داده و فرآیند نوسازی تجهیزات را برای مواجهه با قدرت‌های بزرگ کند کرده است.

در حالی که آمریکا بخش قابل توجهی از منابع و تمرکز خود را صرف پشتیبانی از درگیری‌های منطقه‌ای کرده، چین توانسته است بدون درگیری مستقیم:

  • جهش صنعتی و تسلیحاتی: ظرفیت بالایی در تولید انبوه موشک‌های هایپرسونیک، ناوشکن‌ها و سامانه‌های پدافندی به دست آورد.
  • تثبیت بازدارندگی در شرق آسیا: چین با تحلیل محدودیت‌های لجستیکی و کمبود ذخایر موشکی آمریکا در جریان جنگ‌های ۱۲ و ۴۰ روزه، متوجه شده است که واشنگتن در صورت بروز درگیری همزمان در تنگه تایوان یا دریای چین جنوبی، توان پشتیبانی طولانی‌مدت و جنگ در چند جبهه را نخواهد داشت.

مانور قدرت ترامپ در استقبال از شی جین‌پینگ، نمی‌تواند ضعف قدرت نظامی آمریکا را پنهان کند. خونسردی رهبر چین برخاسته از اتکا به ظرفیت‌های تولیدی عینی و درک این واقعیت است که توان نظامی آمریکا پس از جنگ‌های متعدد فرسایشی، بیش از هر زمان دیگری آسیب‌پذیر و دچار محدودیت‌های راهبردی شده است.