به گزارش همشهری آنلاین؛ ظاهراً در هیات حاکمه آمریکا، نرخ تورم و گرانی سوخت نه تابعی از فرمولهای اقتصادی، بلکه تابعی از این است که رئیسجمهور یا معاونش در آن لحظه دلشان میخواهد یقه کدام کشور را بگیرند!
از یک سو، دونالد ترامپ با افزایش قیمت سوخت در آمریکا دستبهدامن رئیسجمهور اوکراین شده و او را تحت فشار قرار داده تا حملات به پالایشگاههای روسیه را متوقف کند. در همین باره، منابع آگاه افشا کردهاند که تمام تمرکز گفتوگوی تلفنی اخیر ترامپ و زلنسکی بر مسئله عرضه گازوئیل روسیه متمرکز بوده است؛ چراکه ترامپ نگران است این حملات، کمبود جهانی گازوئیل را تشدید کرده و قیمتها را بالاتر ببرد.
پیام ترامپ آنقدر صریح بوده که یک مقام ارشد اوکراینی پیام اصلی او را در یک عبارت خلاصه کرده: «گازوئیل، گازوئیل... گازوئیل» و درخواست مستقیم برای دستور توقف حملات. طبق این روایت، مقصر اصلی گرانی سوخت در آمریکا، پهپادهای اوکراینی هستند.
اما داستان زمانی جالبتر میشود که پای معاون اول او، جیدی ونس به میان میآید. ونس سناریوی کاملاً متفاوتی مطرح میکند؛ او تاکید میکند که عامل اصلی بالارفتن قیمت انرژی و فشار روی مردم آمریکا، اقدامات ایران و به زعم او «ایجاد ارعاب و تهدید در خطوط کشتیرانی» است.
ونس همچنین اضافه میکند تیم آنها تمام تلاش خود را برای نزولیکردن قیمتها به کار بستهاند اما ظاهراً یادش رفته ادعایش را با صحبتهای رئیساش هماهنگ کند.
این تناقض آشکار، نشاندهنده یک سردرگمی سیاسی یا تقسیمکار ناشیانه در تیم ترامپ است. اگر حمله به پالایشگاههای روسیه عامل جهش قیمت سوخت است، پس ادعای اخلال دریایی توسط ایران چیست؟ و اگر ایران متهم اصلی است، چرا ترامپ پشت تلفن برای گازوئیل روسیه به زلنسکی التماس میکند؟
ظاهراً برای کاخ سفید، علت واقعی اقتصادی اهمیتی ندارد؛ مهم این است که برای هر بحران داخلی، یک آدرس اشتباهی روی نقشه جهان پیدا کنند.