بی-۲۱ ریدر قرار بود نماد برتری مطلق هوایی آمریکا باشد؛ بمبافکنی فوقمحرمانه، پنهانکار و گرانقیمت که واشنگتن آن را ستون اصلی قدرت تهاجمی آینده خود میداند. اما حالا پژوهشگران چینی میگویند، با بازسازی رایانهای و استفاده از اطلاعات در دسترس عمومی، توانستهاند ضعفهایی مهم در پیکربندی آیرودینامیکی هواپیمایی مشابه بی-۲۱ شناسایی کنند.
مشکل اصلی کشفشده، به ذات طراحی بال بازمیگردد. حذف دم عمودی و افقی برای کاهش بازتاب راداری، بهایی دارد که کاهش پایداری طبیعی و افزایش وابستگی به سامانههای دیجیتال کنترل پرواز است.
در چنین معماریای، رایانه باید بهصورت بخشی از ناپایداری ذاتی هواپیما را جبران کند.
این وابستگی شدید به سامانههای کنترلی، در کنار حساسیت به تغییر مرکز ثقل و محدودیتهای ذاتی طراحی بالپرنده، میتواند از نقاط آسیبپذیر چنین هواپیمایی بهحساب آید.