همشهری آنلاین- فاطمه عباسی: اینبار، در این روزهای پایانی تابستان، وقتی خورشید با تمام توان بر پلهای تاریخی شهر میتابد، حضور پرشور مردم در حاشیه رودخانه، چهرهای متفاوت به اصفهان بخشیده است. اینجا دیگر نه فقط پیادهروها و پارکهای حاشیه رود، که تکتک سنگفرشهای کنار آب، میزبان خانوادههایی است که آمدهاند تا خنکای شهریورماه را در کنار هم تجربه کنند.
مردم، فارغ از هیاهوی روزمره، دورهم جمع شدهاند؛ گروهی غرق در گفتوگو، برخی در حال ثبت لحظههای خانوادگی و عدهای که دل به آب زدهاند تا برای دقایقی، گرمای تابستان را فراموش کنند. دیدن این همه لبخند و شور و نشاط در کنار جریان آرام زایندهرود، چیزی فراتر از یک تفریح ساده است؛ این پیوندی است که گویی از قرنها پیش در حافظه تاریخی این مردم ثبت شده و حالا دوباره در حال تکرار است.
طبق گفته مسئولان استانی، این جریان حیات، تنها تا چند روز دیگر ادامه دارد و همین محدودیت زمانی، شاید باعث شده تا مردم، لحظهبهلحظه این حضور را با اشتیاق بیشتری لمس کنند. این گزارش تصویری، تلاشی است برای ثبت آنچه که در کلام نمیگنجد؛ لبخند کودکی که برای اولینبار آب را در بستر تاریخی رودخانه میبیند یا آرامش عمیقی که در چشمهای سالخوردگان اصفهانی، هنگام تماشای حرکت آرام آب، موج میزند. زایندهرود برای اصفهان، فقط یک منبع آبی نیست؛ قلب تپندهای است که حیاتش با شادی و هویت جمعی مردم این شهر گره خورده است.
ژ