یکی از ابزارهای آمریکایی‌ها که داخل تولید شده اما هر بار در بزنگاه های مختلف، تحت لیسانس کاخ سفید سرهم‌بندی و روانه بازار مکاره جنگ روانی میشود، حسین مرعشی، دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی نام دارد. او اخیراً ادعایی درباره روابط ایران و چین مطرح کرده است.

به گزارش همشهری آنلاین؛ آمریکایی‌ها برای پیش‌بُرد هدف اصلی‌شان درباره ایران، یعنی مجبورساختن کشورمان به تسلیم بی‌قید و شرط و سلطه بر منابع حیاتی ما، علاوه بر وسایل نظامی، به ابزارهایی هم نیاز دارند تا بتوانند به کمک آنها افکار عمومی را جهت بدهند.

این ابزارها به صورت های مختلف در خدمت آمریکایی‌ها قرار دارد اما لزوماً قرار نیست مارک made in USA بر خود داشته باشند. گاهاً دستگاه های مغزشویی و عملیات روانی آمریکایی ها، تولید داخل هستند اما رگولاتوری آنها کاملاً با منافع آمریکایی‌ها تنظیم شده است.

یکی از ابزارهای آمریکایی‌ها که داخل تولید شده اما هر بار در بزنگاه های مختلف، تحت لیسانس کاخ سفید سرهم‌بندی و روانه بازار مکاره جنگ روانی میشود، حسین مرعشی، دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی نام دارد.

او اخیراً در مصاحبه‌ای مدعی شده که پکن، سفر محمدباقر قالیباف، نماینده ویژه ایران در امور چین را مشروط به چهار شرط کرده است که عبارتند از:

۱. باز کردن تنگه توسط ایران

۲. دریافت نکردن هیچ‌گونه عوارضی

۳. پایان دادن به اختلافات خود با عربستان

۴. پایان دادن به اختلافات خود با آمریکا

این ادعای مرعشی، امروز رسماً توسط دفتر نماینده ویژه جمهوری اسلامی ایران در امور چین تکذیب شد. در اطلاعیه این دفتر آمد که انتساب چنین شروطی به طرف چینی و ادعای مشروط شدن سفر و توسعه روابط دو کشور به تحقق موارد مطرح‌شده، فاقد صحت است.

دروغ‌بافی این «لیبرال دموکرات مسلمان» درباره شرط و شروط گذاشتن چینی‌ها برای ما، نه با هدف تسهیل روابط با چین و تحکیم روابط با کشورهای موسوم به «جنوب جهانی» بلکه با غرض نابودی تمام ظرفیت‌های بازدارندگی کشور در برابر امپریالیسم وحشی آمریکایی، با اسم رمز مصلحانه «پایان دادن به اختلافات با آمریکا» است.

چه آنکه وقتی تیرماه ۱۳۹۹ قرارداد ۲۵ ساله ایران و چین به امضای دو کشور رسید، مرعشی و قماش طرفدار ایده مشوب «بدیم بره»، نهایت کوشش خود را صرف کردند تا کشش روابط میان تهران و پکن تضعیف گردد.

مرعشی با پروردن این دروغ، اهداف دیگری هم در سر دارد. او می‌خواهد در ضمیر ناخودآگاه ایرانی چنین جا بیاندازد که آخر و عاقبت سرمایه‌گذاری روی چین،‌ جز یک «هیچ بزرگ» برای جمهوری اسلامی نبوده چون پکن اصلاً بدون اذن واشینگتن، آب سَر نمی‌کشد. مرعشی آیا هدف دیگری هم دارد؟‌ به نظر میرسد دارد.

همه آسمان‌ریسمان‌بافتن‌های «پسر عموی همسر امیرکبیر زمان» طی هفته‌های اخیر، از ترسیم تصویر سیاه از شهادت و ایجاد دو قطبی کاذب میان شهادت و زندگی تا این فقره آخر، یعنی شروط چین برای ایران، ‌به نظر میرسد برای یک چیز باشد؛ اینکه سمت و سیاست جمهوری اسلامی، مخالف سیر و سوی مردم تصویر شود؛ که اینطور نشان داده شود جمهوری اسلامی، خواسته‌هایش با پسندهای مردم ، سر سوزنی همسویی ندارد.

به زبان ساده، همان پروژه ایجاد شکاف میان دولت و ملت در ایران، که مرعشی ها مدعی پُر کردن آن اند، اما در واقع این جماعت، موجوداتی از اساس «شکاف‌زی» هستند.

مرعشی برای آمریکایی ها جنس خوبی است؛ اصلاً خودِ خود جنس است.