به گزارش همشهری آنلاین، «باید راهی برای ساخت فیلمم پیدا میکردم. در نهایت، یک فیلمنامه جعلی به ارشاد ارائه دادم تا بتوانم مجوز کتبی ساخت فیلمم را بگیرم.» این بخشی از اظهارات محسن قرایی، کارگردان فیلم زیرزمینی «مراقب» است که ساعاتی قبل روی وبسایت سینمایی ددلاین قرار گرفته است.
این فیلمساز زیرزمینی که فیلم خود را با نام «خانه در حال سقوط» راهی فستیوال ونیز کرده، حالا علنا به جعل، تقلب و فریبکاری خود در فرایند تولید آخرین ساختهاش اعتراف و تصریح کرده است که برای ضبط صحنههای بدون حجاب یا دیالوگهای حساس، فقط به تعداد انگشتشماری اجازه حضور سر صحنه را داده؛ چرا که خطر درز اطلاعات را بیش از حد بالا میدانسته است.
قرایی در زمره افرادی بود که پس از شهادت رهبر معظم انقلاب اسلامی، پست هتاکانهای را در صفحه شخصی خود منتشر کرد، در حالی که از کشور گریخته بود و در فرانسه به سر میبرد. باوجود این، طی ماههای اخیر زمزمههایی مبنی بر تلاش عدهای برای تطهیر و بازگرداندن این سینماگر هتاک به کشور مطرح شده است.
باری وقتی فیلمسازی که در روزهای آغازین حمله ائتلاف متجاوز آمریکایی-صهیونی به خاک میهن، آشکارا به رهبر شهید توهین کرده است، به سادگی میتواند قانون را دور بزند و فیلم زیرزمینی خود را به موقعیت نمایش بینالمللی برساند، باید در کارایی و اثربخشی سازوکارهای نظارتی سازمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به نحوی جدی تردید کرد.
در همین راستا اعتراف کارگردان «بیهمهچیز» در باب فریب وزارت ارشاد، بیش از هر زمان دیگری ضرورت بازنگری فوری در روند نظارت سازمان سینمایی بر ساخت فیلمها را برجسته میسازد. چه اینکه مسیر تولید و نمایش فیلمهای زیرزمینی در فستیوالهای خارجی، آن هم بدون اخذ پروانه نمایش، به رویهای پرتکرار، معیوب و نگرانکننده بدل شده است.
پرواضح و مبرهن است که سازمان سینمایی به عنوان نهادی که سابقا در جایگاه ناظر و هادی تولید آثار سینمایی مطرح بود، حالا دیگر توان و کارکرد خود پیشین خود را از دست داده است. اکنون وقت آن رسیده است که مدیران سازمان مزبور برای این پرسش اساسی که چرا سیکل معیوب نظارت بر روند تولید آثار سینمایی در کشور همچنان ادامه دارد، پاسخ شفاف و قانعکنندهای ارائه دهند.