به گزارش همشهریآنلاین، سرانجام انتظارها به سر رسید و عقربههای ساعت، زمان توقفناپذیر فوتبال ایران را به ایستگاه دربی۱۰۷ رساند. اینبار اما قلب تپنده فوتبال پایتخت از تهران کوچ کرده تا در اصفهان و روی چمن ورزشگاه نقشجهان بتپد. استقلال و پرسپولیس در شرایطی به این نبرد حساس در نیمفصل رسیدهاند که کارنامههایی امیدوارکننده از خود به جا گذاشتهاند؛ آبیپوشان با هدایت سهراب بختیاریزاده، با ۳برد و یک تساوی، بدون شکست، بدون حتی یک گل خورده و با روحیهای مضاعف پا به میدان میگذارند و سرخپوشان با تفکرات مهدی تارتار، با ۳پیروزی، رکورد بیشترین گل زده تا اینجای فصل و تنها یک لغزش، تشنه اثبات قدرت و بازپسگیری صدر اخبار هستند.
مهمترین پرسش دربی۱۰۷، پیچیدگیهای تاکتیکی نیست، بلکه شجاعت است. سهراب بختیاریزاده و مهدی تارتار، هر دو در آزمونی سخت برای سفتکردن جای پای خود روی نیمکتهای داغ پایتخت قرار دارند. تاریخ دربیها بهکرات نشان داده که ترس از باخت، همواره قاتل خاموش زیبایی این مسابقه بوده است. تارتار بهتازگی در تقابل حساس با تراکتور، تاوان سنگین احتیاط و عقبنشینی را با تمام وجود حس کرد. حالا این مسابقه، بهترین فرصت برای هر دو سرمربی است تا از گذشته عبرت بگیرند. اگر محافظهکاریهای همیشگی و ترس افراطی از شکست در رختکن جا بماند، پازلهای فنی سرخابیها پتانسیل خلق یکی از زیباترین و مهیجترین دربیهای چند سال اخیر را دارد.
آنچه این دربی را از نسخههای پیشین و محتاطانه سالهای گذشته متمایز میکند، نیروی جوانی و طراوت جاری در ساقهای بازیکنان هر دو تیم است. استقلال به واسطه بسته بودن پنجره نقلوانتقالاتیاش، توفیقی اجباری را تجربه کرد و با شجاعت رو به نیروهای جوان آورد؛ جوانانی که حالا تشنه درخشش در بزرگترین ویترین فوتبال ایران هستند. در سوی مقابل، پرسپولیس تارتار هم با استراتژی هدفمند و خرید بازیکنان جوان و جویای نام در بازار نقلوانتقالات، تیمی دونده و پرانرژی ساخته است. تقابل این دو لشکر جوان، نویدبخش یک بازی فیزیکی، درگیرانه و سراسر هجومی است؛ موتور محرکی که میتواند سکوهای نقشجهان را به مرز انفجار برساند.
با وجود حضور پررنگ و تأثیرگذار جوانان، نباید فراموش کرد که سرنوشت دربیها غالبا در کسری از ثانیه و توسط ستارگان رقم میخورد. این مسابقه، فستیوالی کمنظیر از بازیکنان خارجی باکیفیت است؛ در اردوگاه آبی، حضور ستارههایی چون یاسر آسانی، رستم آشورماتوف در قلب دفاع و خلاقیت جلالالدین ماشاریپوف، کفه ترازوی تکنیک و قدرت را بهشدت سنگین کرده است. در جبهه مقابل، پرسپولیس با اتکا به حرکات ویرانگر اوستون اورونوف، سرعت مهارنشدنی تیوی بیفوما و شم گلزنی بالای ایگور سرگیف، زرادخانهای خطرناک تدارک دیده است. در کنار این ستارگان وارداتی، چشمپوشی از رهبران باتجربه درون زمین خطای بزرگی است. روزبه چشمی اگر شانس بازی پیدا کند، نبض بازی و رهبری استقلال را در دست دارد و در پرسپولیس، محمدحسین کنعانیزادگان در خط دفاع و علی علیپور در پیشانی خط حمله، با کولهباری از تجربه دربیهای گذشته، لنگرگاه آرامش تیمشان در دقایق بحرانی خواهند بود.
دربی۱۰۷ در نقشجهان، تمام عناصر یک داستان حماسی را در خود جای داده است؛ از جوانان بیباک و ستارگان گرانقیمت خارجی تا مربیانی که روی لبه تیغ حرکت میکنند. تماشاگران تشنه فوتبال ناب، منتظرند تا ببینند سهراب و تارتار، کدامیک شجاعت نوشیدن از جام پیروزی را دارند. سوت داور که به صدا دربیاید، دیگر جای هیچ بهانهای نیست؛ این ۹۰دقیقه، متعلق به تیمی است که از سایه ترس بیرون بیاید و برای فتح قلبها بجنگد.