اگر قرار باشد دو خودرو را نام ببریم که در ذهن بسیاری از علاقه‌مندان خودرو با واژه‌هایی مانند دوام، بیراهه‌نوردی و سفرهای طولانی گره‌خورده‌اند، احتمالاً تویوتا لندکروز و پرادو در صدر فهرست قرار می‌گیرند. اما در نسل جدید، فاصله این دو خودرو از نظر فلسفه طراحی و جایگاه بازار بیشتر شده است.

همشهری آنلاین -یکتا فراهانی: تویوتا لندکروز و پرادو هر دو برای جاده‌هایی ساخته شده‌اند که بسیاری از خودروها حتی حاضر نیستند واردشان شوند؛ اما این دو شاسی‌بلند ژاپنی در سال ۲۰۲۶ دقیقاً یک مأموریت ندارند. لندکروز ۳۰۰ با موتور قدرتمندتر، ابعاد بزرگ‌تر و توان کشش بالاتر، نقش پرچم‌دار خانواده را بازی می‌کند؛ در مقابل، پرادو ۲۵۰ با ابعاد جمع‌وجورتر و تمرکز بیشتر بر چابکی و استفاده روزمره، نسخه‌ای متعادل‌تر از همان فلسفه آفرود است.





همچنان یک شاسی‌بلند قدرتمند

لندکروز ۳۰۰ همچنان شاسی‌بلند بزرگ و قدرتمند خانواده است. نسخه ۲۰۲۶ آن در بازارهایی مانند عربستان سعودی با موتور ۳.۵ لیتری V۶ توئین‌توربو، ۴۰۹ اسب‌بخار قدرت و ۶۵۰ نیوتن‌متر گشتاور عرضه می‌شود و به گیربکس ۱۰سرعته اتوماتیک و سیستم چهارچرخ محرک دائمی با جعبه انتقال دو سرعته مجهز است.

یک شاسی‌بلند سبک و مستقل


به گزارش Toyota UAE سوی دیگر، پرادو ۲۵۰ قرار دارد؛ خودرویی که کوچک‌تر و سبک‌تر از LC۳۰۰ است اما همچنان از شاسی مستقل، چهارچرخ محرک دائمی و دنده‌های سنگین بهره می‌برد. در بازار عربستان، نسخه ۲۰۲۶ آن با موتور ۲.۴ لیتری چهارسیلندر توربو، ۲۶۷ اسب‌بخار قدرت و ۴۳۰ نیوتن‌متر گشتاور عرضه می‌شود.


بیشتر بخوانید:

معرفی تویوتا لندکروزر فضایی

ازگشت پادشاه بیابان با قلب الکتریکی و مغز دیجیتال

لندکروز ۳۰۰؛ برادر بزرگ‌تر و قدرتمندتر

لندکروز ۳۰۰ در این مقایسه بدون تردید خودرو بزرگ‌تر است. مدل ۲۰۲۶ در مشخصات بازار خاورمیانه حدود ۵۱۱۵ میلی‌متر طول و ۱۹۸۰ میلی‌متر عرض دارد و ظرفیت باک آن به ۱۱۰ لیتر می‌رسد. نسخه ۳.۵ لیتری V۶ توئین‌توربو نیز ۴۰۹ اسب‌بخار قدرت و ۶۵۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند. .

این اعداد فقط برای نمایش قدرت روی کاغذ نیستند. گشتاور بالای موتور در مسیرهای سنگلاخی، شیب‌های تند و هنگام یدک‌کشی اهمیت زیادی دارد.




پرادو ۲۵۰؛ کوچک‌تر، اما نه کم‌توان

پرادو ۲۰۲۶ برخلاف تصور برخی، نسخه‌ای ساده‌شده و شهری از لندکروز نیست. نسل جدید این خودرو روی همان فلسفه شاسی مستقل و توانایی آفرود بنا شده است.

در مشخصات رسمی بازار عربستان، پرادو ۲۵۰ با موتور ۲.۴ لیتری چهارسیلندر توربو، ۲۶۷ اسب‌بخار قدرت و ۴۳۰ نیوتن‌متر گشتاور دارد. این موتور با گیربکس هشت‌سرعته اتوماتیک و سیستم چهارچرخ محرک دائمی همراه شده است.

نسل جدید لندکروز ۲۵۰ در آزمایش‌های آفرود نیز نشان داده که حتی با تایرهای نه‌چندان تهاجمی می‌تواند مسیرهای دشوار را پشت سر بگذارد. MotorTrend در یک آزمایش سال ۲۰۲۶ گزارش کرد که لندکروزی در مسیرهای دارای سنگ، شیار، سطوح لغزنده و شیب‌های نامتعارف، با کمک سیستم چهارچرخ محرک، کنترل کشش و دنده سنگین عملکرد بسیار مطمئنی داشت.

بنابراین اگر مسیر بسیار سخت، بار سنگین یا یدک‌کشی در میان باشد، LC۳۰۰ انتخاب قدرتمندتر است؛ اما برای مسیرهای تنگ و تکنیکی، ابعاد کوچک‌تر پرادو می‌تواند مزیت خودش را نشان دهد.


یک یار سفر سنگین وزن

لندکروز ۳۰۰ بیشتر شبیه یک سفرکننده سنگین‌وزن است؛ خودرویی برای مسافت‌های طولانی، خانواده، بار، یدک‌کشی و مسیرهای خشن.

پرادو بیشتر نقش آفرودر همه‌کاره را بازی می‌کند؛ خودرویی که هم می‌تواند در شهر استفاده شود، هم در سفرهای خانوادگی و هم در مسیرهای خارج جاده‌ای جدی وارد عمل شود.

به همین دلیل، پرادو برای بسیاری از خریداران می‌تواند انتخاب منطقی‌تری باشد؛ حتی اگر روی کاغذ از لندکروزی ۳۰۰ ضعیف‌تر باشد.





داخل کابین لوکس‌تر لندکروز

پاسخ به تیپ انتخابی بستگی دارد، اما به‌طورکلی لندکروز ۳۰۰ جایگاه بالاتری در سبد تویوتا دارد. در نسخه‌های بالاتر LC۳۰۰ امکاناتی مانند نمایشگرهای بزرگ، صندلی‌های چرمی، تهویه صندلی، سیستم صوتی پیشرفته و تجهیزات رفاهی گسترده ارائه می‌شود. در مقابل، پرادو ۲۵۰ بیشتر روی ترکیب کاربرد، دوام و راحتی تمرکز دارد.



دو رقیب قدرتمند


این دو خودرو بیشتر از آنکه رقیب مستقیم یکدیگر باشند، دو برداشت متفاوت از یک فلسفه مشترک هستند: یکی برای کسانی که می‌خواهند با بیشترین توان ممکن به دل طبیعت بزنند و دیگری برای کسانی که می‌خواهند بدون پرداخت هزینه و تحمل ابعاد یک شاسی‌بلند بزرگ، بخش عمده‌ای از همان قابلیت‌ها را در اختیار داشته باشند.

در نهایت، برنده مطلق وجود ندارد؛ انتخاب بین این دو بیشتر به این بستگی دارد که قرار است چقدر از آسفالت فاصله بگیرید.