همشهری آنلاین: حیواناتی کوچک که زندگی او را به ترکیبی از قصهای شیرین و چالشی طاقتفرسا تبدیل کردهاند. اسماثرمن، بنیانگذار «پناهگاه خوکچه هندی»، این مرکز را در ساختمانی کوچک اداره میکند؛ جایی که قفسها از کف تا سقف چیده شده و داوطلبان در میان راهروهای باریک برای تمیزکاری و مراقبت از حیوانات رفتوآمد میکنند.
بیشتر بخوانید:
دزدی هنری در سالزبورگ
هر خوکچه هندی نام و شخصیت مخصوص خود را دارد: مائویی مهربان است و بوسه میدهد، گریتی خجالتی و سالخورده است، و ریو پرجنبوجوش و بازیگوش. داوطلبان میگویند این حیوانات بهشدت احساساتیاند و حتی بوی مراقبان موردعلاقهشان را بهخاطر میسپارند.
این پناهگاه یکی از معدود مراکزی در آمریکا است که فقط به نجات خوکچههای رهاشده اختصاص دارد. اسماثرمن علاوه بر پذیرش حیوانات بیسرپرست، خدمات نگهداری موقت و واگذاری مسئولانه را نیز ارائه میدهد.
داستان این مرکز از زمانی آغاز شد که نوه اسماثرمن، پس از یک حادثه آتشسوزی در کودکی در سال ۲۰۱۹، تنها با خوکچهها احساس امنیت میکرد و خانواده آنها بهتدریج به پناهگاهی برای حیوانات رهاشده تبدیل شد.
امروز اسماثرمن تقریبا هیچ روز تعطیلی ندارد. او میگوید: «اگر من بلند نشوم، آنها غذا نمیخورند و ممکن است بمیرند. پس حتی اگر انتخابی نباشد، باید ادامه بدهم.»