همشهری آنلاین: در یک سوی ماجرا، ایلان ماسک و گروهی از چهرههای محافظهکار، فیلم را به «ووک» بودن و تحریف اسطورههای یونانی متهم میکردند. در سوی دیگر، نولان و بازیگرانش سکوت اختیار کردند و منتظر واکنش مخاطبان ماندند. اکنون که فیلم با فروش چشمگیر افتتاحیه و استقبال گسترده منتقدان روبهرو شده، روزنامه گاردین استدلال میکند که این ماجرا یک بار دیگر نشان داد کمپینهای خشم آنلاین، برخلاف تصور رایج، لزوماً سرنوشت یک فیلم را تعیین نمیکنند.
از جنجال درباره بازیگران تا شکست شعار «برو ووک، ورشکست شو»
موج اعتراضها از زمان اعلام بازیگران آغاز شد. حضور لوپیتا نیونگو در نقش هلن تروا و الیوت پیج در یکی از نقشهای فیلم، بهانهای شد تا ایلان ماسک و شماری از اینفلوئنسرهای راستگرا نولان را متهم کنند که برای جلب رضایت هالیوود و اسکار، «تنوعگرایی اجباری» را جایگزین وفاداری تاریخی کرده است. این حملات با هشتگها، پستهای متعدد در شبکه X و موجی از انتقادهای سیاسی همراه شد؛ اما نتیجه برخلاف انتظار منتقدان فیلم بود. اودیسه در نخستین هفته اکران بیش از ۲۶۰ میلیون دلار فروش جهانی داشت و با استقبال منتقدان و تماشاگران روبهرو شد.
گاردین معتقد است شواهد چند سال اخیر نشان میدهد شعار مشهور «برو ووک، ورشکست شو» بیش از آنکه یک قانون اقتصادی باشد، یک شعار سیاسی است.
نمونههایی مانند «باربی»، «شرور» و اکنون «ادیسه» با وجود حملات مشابه، به موفقیت تجاری دست یافتهاند. در مقابل، برخی فیلمهایی که محافظهکاران از شکستشان به عنوان سندی علیه «ووک» بودن یاد میکنند، احتمالاً بیش از آنکه قربانی سیاست باشند، از مشکلات کیفیت، بازاریابی یا رقابت اکران آسیب دیدهاند.
مخاطب عام کمتر از شبکههای اجتماعی سیاسی است
نویسنده مقاله به پژوهشهایی اشاره میکند که نشان میدهد فیلمهای دارای بازیگران متنوع، به طور متوسط عملکرد تجاری ضعیفتری ندارند و حتی در بسیاری موارد فروش بالاتری ثبت میکنند. به باور گاردین، فضای شبکههای اجتماعی تصویری اغراقآمیز از مخالفت عمومی میسازد، در حالی که مخاطبان سینما هنگام خرید بلیت، بیش از مباحث ایدئولوژیک به کیفیت فیلم و جذابیت آن توجه میکنند.
با وجود موفقیت «ادیسه»، ماجرا پایان نیافته است. همزمان با انتشار این گزارش، ایلان ماسک اعلام کرده قصد دارد با استفاده از ابزار هوش مصنوعی «Grok Imagine» نسخهای «کاملاً وفادار به هومر و از نظر تاریخی دقیق» از اودیسه تولید کند؛ اقدامی که بسیاری آن را ادامه همان رویارویی فرهنگی با فیلم نولان میدانند.