به گزارش همشهریآنلاین،سید عبدالله طباطباییان، فرزند سردار شهید سیدمجید طباطبائیان، سرتیم حفاظت رهبر شهید انقلاب، در بیان روایتی از دوران مسئولیت پدر خود، اظهار کرد: «زمانی که پدرم سرتیم بودند و سه شیفت کاری وجود داشت، در واقع برای حضور در شیفت ایشان میان نیروها نوعی رقابت و حتی به تعبیر خودشان دعوا وجود داشت؛ به این دلیل که همه دوست داشتند در شیفت پدرم کار کنند. دلیلش هم این بود که ایشان با نیروهای شیفت و خانوادههایشان ارتباط بسیار نزدیکی داشتند. هر چند وقت یکبار همه نیروها را جمع میکردند و همراه خانوادهها به تفریح میرفتیم، مثلاً در زمانهایی که شیفتشان نبود.»
وی افزود: «در عین حال به مشکلات بچهها هم توجه داشتند. بعضی وقتها خود نیروها میگفتند که مثلاً غذای شب در محل خدمت کیفیت خوبی نداشته است. این هم نکتهای است؛ بعضیها تصور میکنند آنجا شرایط خیلی ویژهای وجود دارد و مثلاً محافظان آقا امکانات خاصی دارند یا وضعیتشان بسیار متفاوت است، در حالی که گاهی شبها خود بچهها میگفتند غذا خوب نبود و پدر میرفتند ساندویچ میگرفتند؛ حالا هر کسی به سهم خودش، مثلاً دونگی یا به صورت تقسیمشده.»
وی ادامه داد: « پدرم یک صندوق قرضالحسنه هم راه انداخته بود. ایشان بسیار مردمدار بودند و این مردمداری یکی از ویژگیهای برجسته ایشان بود. مدتی است به این موضوع فکر میکنم که چقدر مردمداری باعث شهادت میشود؛ همانطور که حقالناس میتواند مانع بسیاری از امور شود، مردمداری چقدر باعث شهادت میشود.»
طباطبائیان همچنین گفت: «پدرم خیلی اهل روضه رفتن و عبادت به آن معنای رایج ذهنی ما نبود، اما کارش برای او عبادت بود. عبادت اصلی او کار بود؛ با تمام وجود کار میکرد، صددرصد توانش را میگذاشت. نمیخواهم اغراق کنم، واقعاً با تمام وجود در کارش حضور داشت.»