تصور کنید مقاصدی آن‌قدر خاص و دست‌نخورده وجود دارند که حتی در نقشه هوایی جهان نیز جایی ندارند. این یک محدودیت نیست، بلکه بخشی از هویت و جذابیت پنج کشور اروپایی است که نبود فرودگاه، آن‌ها را به جواهراتی پنهان تبدیل کرده است.

همشهری آنلاین: واتیکان، موناکو، سن مارینو، لیختن‌اشتاین و آندورا، مسافران را وادار می‌کنند تا شتاب را کنار گذاشته و از طریق جاده‌های کوهستانی، خطوط ریلی живопис (jīvopis’ - scenic) و مسیرهای زمینی، به قلب تاریخ و طبیعت اروپا سفر کنند. در این کشورها، خودِ رسیدن، بخشی فراموش‌نشدنی از ماجراجویی است.

واتیکان: ایمان در قلب رم

درون شهر ابدی رم، کوچک‌ترین دولت‌شهر جهان با مساحتی کمتر از نیم کیلومتر مربع جای گرفته است. واتیکان، مرکز معنوی کاتولیک‌ها، آن‌قدر در بافت متراکم پایتخت ایتالیا تنیده شده که ساخت هرگونه باند فرودی در آن غیرممکن است.

بازدیدکنندگان ابتدا باید به یکی از فرودگاه‌های رم (فیومیچینو یا چامپینو) پرواز کنند و سپس با مترو یا اتوبوس، خود را به آغوش میدان باشکوه سن پیتر برسانند؛ جایی که سفر زمینی‌شان به یک موزه زنده از هنر و معماری ختم می‌شود.

موناکو: تجمل در کرانه مدیترانه

بر صخره‌های ساحل فیروزه‌ای فرانسه، دومین کشور کوچک جهان، موناکو، نمادی از ثروت و شکوه است. این قلمرو ۲ کیلومتر مربعی، به دلیل تراکم شدید شهری و نبود حتی یک متر زمین مسطح، فاقد فرودگاه است.

مسافرانی که رویای تماشای مسابقات فرمول یک یا قدم زدن در کنار کازینوی افسانه‌ای مونت‌کارلو را دارند، باید از فرودگاه نیس فرانسه استفاده کنند. سفر ۳۰ دقیقه‌ای از نیس به موناکو از طریق یکی از زیباترین جاده‌های ساحلی جهان، خود پیش‌درآمدی برای ورود به این دنیای پرزرق‌وبرق است.

سن مارینو: سفر به قرون وسطی

بر فراز کوه تیتانو در دل خاک ایتالیا، قدیمی‌ترین جمهوری جهان، سن مارینو، با افتخار ایستاده است. موقعیت کوهستانی و ناهموار این کشور، ساخت فرودگاه را ناممکن کرده و همین موضوع به حفظ بافت قرون‌وسطایی آن کمک کرده است.

برای رسیدن به سه برج تاریخی مشهور سن مارینو، گردشگران معمولاً به فرودگاه ریمینی در ایتالیا پرواز کرده و سپس با خودرو یا اتوبوس، از جاده‌های پرپیچ‌وخم بالا می‌روند تا به این جمهوری باستانی که گویی در زمان متوقف شده است، قدم بگذارند.

لیختن‌اشتاین: شاهزاده‌ای در آغوش آلپ

میان سوئیس و اتریش، کشور کوچک و ثروتمند لیختن‌اشتاین در آغوش رشته‌کوه آلپ آرمیده است. طبیعت خشن و کوهستانی آن، هرچند مناظر بی‌بدیلی از دره‌های سرسبز و قله‌های برفی خلق کرده، اما اجازه ساخت فرودگاه را نداده است.

مسافران این بهشت کوهستانی باید به فرودگاه زوریخ در سوئیس پرواز کنند و از آنجا با قطار به مرز این کشور برسند. سفر با قطار در میان چشم‌اندازهای کارت‌پستالی آلپ، تجربه‌ای است که سفر به لیختن‌اشتاین را کامل می‌کند.

آندورا: تاج برفی کوه‌های پیرنه

در ارتفاعات صعب‌العبور رشته‌کوه پیرنه، میان فرانسه و اسپانیا، آندورا به عنوان قطب ورزش‌های زمستانی و خریدهای معاف از مالیات شناخته می‌شود. قرارگیری در چنین ارتفاعی، ساخت یک فرودگاه ایمن را غیرممکن ساخته است.

ماجراجویانی که قصد اسکی یا کوه‌نوردی در آندورا را دارند، باید از فرودگاه‌های بارسلونا (اسپانیا) یا تولوز (فرانسه) استفاده کرده و سپس سفری چند ساعته با اتوبوس را در دل جاده‌های تماشایی و کوهستانی پیرنه تجربه کنند تا به این سرزمین مرتفع برسند.