همشهری آنلاین: این سازه عظیم که در خیابان «بولشایا تولسکایا» واقع شده، نزد اهالی به «خانه کشتی» معروف است، هرچند ابعاد هولناک و سرگذشت عجیبش، القاب دیگری چون «تایتانیک» را نیز برایش به ارمغان آورده است. اما این بنا تنها یک آپارتمان معمولی نیست، بلکه میراثی از دوران جنگ سرد و صنعت هستهای شوروی است.
راز اصلی این ساختمان در زوایای نامتعارف دیوارهای آن نهفته است؛ صفحات نما به جای زاویه ۹۰ درجه، با زوایای ۸۷ و ۹۳ درجه به هم متصل شدهاند. این طراحی که از مهندسی سازههای اتمی وام گرفته شده، مقاومت بنا را در برابر امواج انفجار و زلزله به شدت افزایش میدهد و نشان میدهد که کارفرمای پروژه، یعنی «وزارت ماشینسازی متوسط» (نهاد مسئول صنعت هستهای شوروی)، اهدافی فراتر از یک مجتمع مسکونی ساده را دنبال میکرده است.
پروژه ساخت این تایتانیک شهری، که طراحی آن بر عهده معمارانی چون ولادیمیر باباد و وسولود ووسکرسنسکی بود، فرآیندی طولانی و طاقتفرسا را از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۶ طی کرد. مقیاس بنا با حدود ۹۸۰ واحد در ۱۴ طبقه به قدری بزرگ بود که در حین تکمیل یک بال، سکونت در بال دیگر آن آغاز شده بود. شهرت این بنا تنها به دلیل ظاهرش نیست؛ لقب «خانه مجردان» یا «خانه کارگران اتمی» نیز ریشه در هویت ساکنان اولیه آن دارد، زیرا بسیاری از واحدهای کوچک آن به متخصصان مجرد صنعت هستهای شوروی اختصاص یافته بود.