آمریکا که با نقض‌های مکرر، وتوهای خودسرانه و تهاجمات نظامی غیرقانونی، سازمان ملل را به حاشیه رانده، اکنون در باتلاق جنگ با ایران، مدعی حقوق بین‌الملل شده است. این چرخش ریاکارانه، نه ناشی از پایبندی به قانون، بلکه فرار از شکست راهبردی است، حال آنکه آزمون واقعی سازمان ملل، محاکمه متجاوزانِ اصلی است.

همشهری آنلاین - بهنام صدقی:

وزیر خارجه آمریکا: «ما از سازمان ملل می‌خواهیم که از ایران بخواهد انفجار کشتی‌ها را متوقف کند، مین‌ها را پاکسازی کند و امکان کمک‌های بشردوستانه را فراهم آورد!

۱) ناقضان بی‌رقیب حقوق بین‌الملل

بدون هیچ تردیدی، هیچ کشور در پهنه گیتی به اندازه رژیم صهیونیستی و ایالات متحده آمریکا، حقوق بین‌الملل، موازین شناخته شده جهانی، حیثیت سازمان‌های فراملی و شأن دیپلماسی را پایمال نکرده و به تمسخر نگرفته است. این دو بازیگر راهبردی، طی دهه‌ها، نظام بین‌الملل مبتنی بر قانون را با نقض‌های آشکار و مکرر، کاربرد وتو علیه وجدان جمعی و اقدامات یکجانبه گرایانه، به اهرمی برای تأمین منافع تنگ خود بدل ساخته‌اند.

۲) تناقض آمریکا در برابر ایران

گواه روشن این مدعا، توجیهی است که برای تجاوز به ایران ارائه می‌شود. پرسش اساسی این است: ایران بر پایه کدام قاعده حقوق بین‌الملل مرتکب تخلف شده است؟ و اگر چنین تخلفی فرضا روی داده، کدام نهاد بین‌المللی اجازه حمله به این کشور را صادر کرده است؟ آمریکا بدون آنکه کوچک‌ترین مجوزی از شورای امنیت یا هر مرجع قانونی دیگری دریافت کند، دست به تهاجم نظامی علیه ایران گشود و اکنون، پس از آنکه در برابر مقاومت ایران به ستوه آمده، ناگهان یاد سازمان ملل افتاده است.

۳) اظهارات وزیر خارجه آمریکا

وزیر خارجه آمریکا چنین گفته است: «ما از سازمان ملل می‌خواهیم که از ایران بخواهد انفجار کشتی‌ها را متوقف کند، مین‌ها را پاکسازی کند و امکان کمک‌های بشردوستانه را فراهم آورد. این یک آزمون واقعی برای سازمان ملل است. اگر سازمان ملل و جامعه بین‌الملل کاری نکنند، واقعا کارکرد سازمان ملل چیست؟»

۴) چرا آمریکا کارکرد سازمان ملل را نابود کرد؟

چرا آمریکا پیش از آغاز جنگ، هرگز به سراغ سازمان‌های بین‌المللی نرفت؟ چرا در آن روزها، کسی از آزمون سازمان ملل سخن نمی‌گفت؟ مگر نه آنکه آمریکا با ده‌ها نوبت وتوی قطعنامه‌های ضدصهیونیستی، با خروج یکجانبه از برجام، با نقض قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت و با حمله به کشوری مستقل و حاکم بدون هیچ مجوزی، خود بزرگترین ویرانگر کارکرد سازمان ملل بوده است؟

۵) اقدام مشابه در ونزوئلا

رئیس جمهور ونزوئلا بر اساس کدام ضابطه حقوق بین‌الملل ربوده شد؟ این پرسش، تنها یکی از ده‌ها نمونه بارز اقدام خلاف حقوق بین‌الملل توسط آمریکاست. از ویتنام تا عراق، از افغانستان تا لیبی، از سوریه تا یمن، ردپای مداخلات یکجانبه و غیرقانونی آمریکا همچون زخمی کهنه بر پیکر نظام بینالملل خودنمایی می‌کند.

۶) یک دگردیسی شگفت

وزیر خارجه آمریکا، پس از آنکه خود قوانین و هنجارهای حقوق بین‌الملل را بی‌اعتبار ساخت، اکنون در تنگنایی که در برابر ایران بدان گرفتار آمده، ناگهان سازمان‌های بین‌المللی را به خاطر آورده و با کمال پررویی از آنها یاری می‌طلبد. این دگردیسی شگفت، نه از سر پایبندی به قانون، که برآمده از ناچاری راهبردی و شکست محاسبات پیشین است. آمریکا می‌کوشد سازمان ملل را اکنون به دستاویزی برای جبران ناکامی‌های میدانی خود بدل کند، در حالی که خود سالیان دراز، این نهاد را تضعیف و تحقیر کرده است.

۷) جان کلام

اگر سازمان ملل را کارکردی هست، نخستین رسالت او محاکمه کشورهایی است که حقوق بین‌الملل را نابود ساخته‌اند. بیگمان، آمریکا و رژیم صهیونیستی در صدر این فهرست سیاه جای دارند. آزمون راستین سازمان ملل، نه در برابر ایران که در برابر آمریکا و اسرائیل معنا پیدا می‌کند. روزی که شورای امنیت قادر به محاکمه قدرت‌ها باشد، آنگاه می‌توان از احیای حقوق بین‌الملل سخن راند.