به گزارش همشهری آنلاین به نقل از عصر ایران، پمپ بنزین های آرت دکو دهه های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ به فضاهای سبک سازی شده ای تبدیل شدند که در آن معماری، تبلیغات و فرهنگ خودرویی در یک هویت بصری مدرن با هم ادغام می شدند. معماران نیازهای عملکردی را با بیان طراحی قوی ترکیب کردند و پمپ بنزین های ساده را به نشانه های شهری چشمگیر تبدیل کردند.
فرم های هندسی، تابلوهای تبلیغاتی جسورانه و موادی مانند کاشی های سرامیکی لعاب دار، شیشه های بلوکی، جزئیات کروم و نورپردازی نئون بر پاکیزگی، کارایی و پیشرفت فناوری تاکید می کردند.
در دهه ۱۹۳۰ بسیاری از این بناها به سمت سبک استریم لاین مدرن پیش رفتند که از فرم های آیرودینامیکی قطارها، هواپیماها و کشتی های اقیانوس پیما الهام گرفته بود و منحنی های نرم تر و خطوط افقی را معرفی می کرد.
معماری استریم لاین مدرن سبکی از آرت دکو است که با خطوط افقی کشیده، فرم های منحنی و الهام از حرکت و سرعت در وسایل نقلیه، حس پویایی و آینده گرایی را در طراحی ساختمان ها نشان می دهد.
امروزه نمونه های باقی مانده به عنوان نشانه های مهم معماری عصر اولیه خودرو ارزش گذاری می شوند و بازتابی از تقاطع نوآوری طراحی، فناوری و زندگی شهری مدرن هستند.
سبک معماری آرت دکو در دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ شکل گرفت و بر ترکیب تزئینات لوکس با هندسه ساده و منظم تاکید داشت. در این سبک از خطوط تیز، اشکال پلکانی و الگوهای تکرار شونده استفاده می شد تا حس نظم و پیشرفت نشان داده شود.
استفاده از متریال هایی مانند سنگ، فلز، شیشه و بتن باعث شد ساختمان ها هم مدرن به نظر برسند و هم جلوه ای مجلل داشته باشند. آرت دکو در بسیاری از شهرهای بزرگ جهان در ساختمان های اداری، سینماها و ایستگاه های حمل و نقل دیده می شود و تاثیر آن هنوز در طراحی معاصر قابل مشاهده است.
این تصاویر در آلمان، آمریکا، فرانسه، جمهوری چک، ایتالیا، دانمارک، هلند و ایتالیا ثبت شده اند: