«دزد دریایی» عنوانی است که سیاست و استراتژی ناکام و متناقض دولت ترامپ در قبال ایران را به خوبی توصیف می‌کند، سیاستی که نه آمریکا را به اهدافش نزدیک ساخته و نه امنیت منطقه و جهان را تضمین کرده است.

همشهری آنلاین - بهنام صدقی:

۱. سخنرانی اخیر ترامپ

ترکیبی از خودشیفتگی، لاف‌زنی و گریز از مسائل اصلی

عبور عامدانه از مباحث کلیدی مانند بحران نفت، تنگه هرمز و هزینه‌های پنهان جنگ ایران

تاکتیک: به‌جای پاسخ به دغدغه رای‌دهندگان و رسانه‌ها، تمرکز بر خاطرات شخصی و خودستایی

نتیجه: ترامپ از «مدیر بحران» به «بحران ارتباطی» بدل شده

۲. اعتراف بی‌پرده: آمریکا مثل «دزدان دریایی»

ترامپ توقیف نفتکش‌های ایرانی را «تجارت سودآور» و شبیه دزدان دریایی توصیف کرد

تصریح انگیزه اقتصادی برای ادامه محاصره دریایی و توقیف نفتکش‌ها

برنتابیدن انتقادات رسانه‌ها: اینکه یک رئیس‌جمهور اعتراف می‌کند هدفش از جنگ فقط پول است!

۳. تداوم محاصره دریایی و بن‌بست مذاکرات

همزمانی محاصره و رد جدی توافق فوری با ایران

حفظ فضای ابهام، فشار اقتصادی و امید به امتیازگیری

تهدید پیوسته مبنی بر اتمام ذخایر ایران (غذایی/نفتی)

ادامه مذاکرات از طریق میانجی‌ها اما بدون پیشرفت ملموس

۴. بُعد نظامی: فرسایش قدرت آمریکا در منطقه

اعتراف غیرمستقیم به کاهش ذخایر نظامی آمریکا

خسارات سنگین (صدها میلیون دلار) به پایگاه‌های آمریکا

اصابت به زیرساخت‌های کلیدی (ارتباطی و راداری) و جابه‌جایی اجباری نیروها

ایجاد تردید درباره توانایی ادامه جنگ‌افروزی

۵. افزایش فشار داخلی و سیاسی بر ترامپ

سقوط شاخص محبوبیت ترامپ به رقم کم‌سابقه

مردم و کنگره خواهان توضیح درباره "دزدی دریایی" و خسارت‌ها انتقادات جدی دموکرات‌ها مبنی بر غیرقانونی بودن و بی‌نتیجه بودن راهبرد ترامپ

۶. دیپلماسی بی‌نتیجه و محوریت تنگه هرمز در مذاکرات بین‌المللی

ایران پیشنهاد مذاکره درباره بازگشایی تنگه هرمز در ازای توقف حملات

تاکید بر اختلافات جدی و نبود پیشرفت

تبدیل موضوع تنگه به محور اصلی دیدار رهبران چین و آمریکا

۷. پیام راهبردی

ترامپ با تاکتیک «ابهام و فشار»، اقتصاد و سیاست خارجی آمریکا را شکننده‌تر کرده

جنگ و محاصره نه به توافق منجر شده و نه قدرت نظامی آمریکا را تقویت کرده

شکست در بازگرداندن ایران به میز مذاکره و فرسایش ذخایر نظامی، قدرت‌نمایی آمریکا را زیر سوال برده است

رسانه‌های جهان رفتار و گفتار ترامپ را نشانه پایان یک دوره هژمونیکی و آغاز عصر بحران اعتبار آمریکا می‌دانند