به گزارش همشهریآنلاین، مربیان شاغل در لیگ برتر انگلیس خوشحالاند که گواردیولا جمعشان را ترک میکند. او در دوران ۱۰ ساله حضورش در منچسترسیتی ۲۰ جام برای این باشگاه آرود. قرار است انزو مارسکا که سابقه دستیاری پپ را دارد، جای او را روی نیمکت سیتی بگیرد.
جایگزینی یک مربی برای هیچ باشگاهی کار آسانی نیست، اما جایگزینی شخصیتی در حد و اندازه گواردیولا تقریبا غیرممکن است. مارسکا که به اصول گواردیولا وفادار است و از قبل در خانواده سیتی مورد اعتماد بوده، به نظر میرسد جانشین منطقی او باشد. با این حال، منطق بلافاصله به موفقیت منجر نمیشود.
گواردیولا میرود و میراثی دردسرساز از خودش باقی میگذارد. چرا دردسرساز؟
یک- پایان دوران آرسن ونگر در آرسنال و فرگوسن در منچستریونایتد پایان امپراتوری این دو باشگاه بود. شاید همین اتفاق برای سیتی هم بیفتد. منچسترسیتی قبل از گواردیولا وارد جمع مدعیان شده و قهرمانی لیگ را تجربه کرده بود.
۲- با رفتن گواردیولا، بخش فنی و دستیاران و مدیران اسپانیایی هم خالی میشوند. جدا از این، برخی بازیکنان باسابقه و تاثیرگذار هم میروند. جدایی برناردو سیلوا و جان استونز در تابستان قطعی است. در مورد رودری، فیل فودن، جیمز ترافورد، ناتان آکه و دیگران ابهام وجود دارد اما احتمال جدایی آنها از ماندنشان خیلی بیشتر است. حتی عمر مرموش هم از سوی بارسلوا وسوسه شده است و گواردیول از سوی رئال مادرید.
۳- سپس سایه شوم اتهامات حلنشده ۱۱۵ همچنان بر سر اتحاد سنگینی میکند. اگر مجازاتهای سنگین از راه برسند، شغل مارسکا میتواند از بردن بازیها به مدیریت هرج و مرج تغییر کند. شاید مهمترین دلیل گواردیولا برای رفتن، همین موضوع باشد. او دفعه قبلی که منچسترسیتی دادگاهی شد، گفته بود با مالکان اماراتی باشگاه اتمام حجت کرده است که اگر اتهامها واقعی باشد، همکاری را قطع کند. ممکن است به نتایجی درباره قطعیت تخلفها از سوی باشگاهش رسیده باشد. روی هم رفته، این شغل دیگر خیلی شبیه یک فرصت رویایی نیست و بیشتر شبیه یک نارنجک کادوپیچ شده زیباست - نارنجکی که قبلا ضامنش کشیده شده است. اصلا شاید حکم نهایی دادگاه باعث سقوط منسیتی به دسته پایینتر شود.
۴- یک نکته امیدوارکننده هم وجود دارد. اینکه منچسترسیتی اولین باشگاهی نیست که با واقعیت نبود گواردیولا روبهرو میشود. بایرن مونیخ و بارسلونا هر دو نبوغ این مربی کاتالان را تجربه و هر دو با جداییهای احتمالی او دست و پنجه نرم کردند و هرگز دچار افت نشدند.
بایرن مونیخ که در هر دورهای و با هر سرمربی، موفق عمل میکند. در مورد بارسلونا هم تقریبا همین مصداق وجود دارد. از بسیاری جهات، شایعه پیوستن مارسکا به اتحاد، رویکرد بارسلونا به این وضعیت را در سال ۲۰۱۲ منعکس میکند، زمانی که گواردیولا جای خود را به مرد دست راستش، تیتو ویلانووا، داد.
درست مانند مارسکا، ویلانووا ساختارهای موقعیتی بارسلونا، نیازهای زمین تمرین، اکوسیستم باشگاه و جزییات تاکتیکی وسواسگونهای که گواردیولا القا میکرد را درک میکرد. این تصمیم در ابتدا برای غولهای لالیگا جواب داد و سرمربی جدید مردانش را به ۱۰۰ امتیاز و بلافاصله قهرمانی لیگ رساند و سپس لوییس انریکه از راه رسید و به قهرمانیها ادامه داد.
البته دوران حکمرانی منسیتی مدتی است به پایان رسیده و گواردیولا در دو فصل آخر حضورش در این باشگاه فقط توانسته دو جام حذفی و اتحادیه (هر دو در این فصل) را ببرد.