همشهری آنلاین - بهنام صدقی:
وزیر جنگ دولت ترامپ منتقدان را «بزرگترین دشمن» میخواند، نمایندگان کنگره با طرح پرسشهایی بیپاسخ درباره راهبرد و آینده این جنگ، تصویری از سردرگمی و بنبست راهبردی آمریکا در برابر ایران به نمایش گذاشتند.
محور اول- جلسهای که از بودجه آغاز شد، به جنگ رسید
نشست کنگره آمریکا که با هدف بررسی بودجه دفاعی سال ۲۰۲۷ برگزار شده بود، خیلی زود به میدان تقابل سیاسی و امنیتی درباره جنگ با ایران تبدیل شد، جدالی که نشان داد پرونده ایران به یکی از شکافهای جدی در ساختار تصمیمگیری واشینگتن تبدیل شده است.
محور دوم- دو روایت متضاد در کنگره
در حالی که «پیت هگست» وزیر جنگ دولت ترامپ، منتقدان این سیاست را «بزرگترین دشمن» توصیف کرد، نمایندگان کنگره از جمله «آدام اسمیت» با تأکید بر «غیر واقعی بودن» این جنگ، از دولت خواستند هدف نهایی این مسیر را بهطور شفاف توضیح دهد؛ پرسشی که پاسخی روشن برای آن ارائه نشد.
نقلقول برجسته
«هدف این جنگ دقیقا چیست و قرار است به کجا برسیم؟»
پرسشی که در جریان جلسه بارها مطرح شد اما بیپاسخ ماند.
محور سوم- فروپاشی مفهوم «پیروزی»
زمانی که وزیر جنگ آمریکا از «محاصره دریایی ایران» بهعنوان دستاورد یاد کرد، پاسخ طعنهآمیز «ست مولتون» فضای جلسه را تغییر داد:
«پس آنها ما را محاصره کردند و ما هم محاصره آنها را محاصره کردیم؟»
این جمله به نمادی از تردید نمایندگان درباره دستاوردهای ادعایی دولت در این تقابل تبدیل شد.
محور چهارم- پرسش درباره هزینههای جنگ
همزمان، طرح موضوع حمله آمریکا به مدرسهای در میناب فضای جلسه را ملتهبتر کرد.
«رو کانا» نماینده کنگره با کنایه از وزیر جنگ پرسید:
«این حمله و موشکهایی که استفاده شد، چقدر برای مالیاتدهندگان آمریکایی هزینه داشت؟»
جان کلام
جدال تند در کنگره آمریکا تنها یک اختلاف سیاسی معمولی نبود، این جلسه تصویری آشکار از شکاف در واشینگتن بر سر جنگ با ایران را نمایان کرد، شکافی که از نبود راهبرد روشن، ابهام در اهداف و حتی بحران در تعریف «پیروزی» در این تقابل حکایت دارد.