به گزارش همشهری آنلاین، مدارس از یاکیما، واشنگتن تا واکو، تگزاس در حال بهرهبرداری از ذخایر بودجه اضطراری برای ادامه فعالیت اتوبوسها هستند. طبق مصاحبههای رویترز، مقامات در آلاسکا در تلاش هستند تا سوخت کافی برای روشن نگاهداشتن چراغها را تأمین کنند.
ترور گرین، سرپرست یاکیما، گفت: این چیزی فراتر از آخرین قطرهای که کاسه را لبریز میکند، است. مانند اقیانوس است.
این استرس، یکی از پیامدهای جانبی جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران است که جریان حدود یک پنجم از منابع نفت جهان را مختل کرده است.
از زمان آغاز جنگ در اواخر فوریه، قیمت سوخت یکی از سریعترین رشدهای خود را تجربه کرده است. این افزایش ناگهانی، اقتصادهای سراسر جهان را به هم ریخته است. این موضوع به اندازه کافی در آمریکا دردسر ایجاد کرده است که میتواند برای دونالد ترامپ پیش از انتخابات میاندورهای نوامبر، یک مسئولیت سیاسی باشد، زیرا حزب جمهوریخواه او تلاش میکند اکثریت ضعیف خود را در کنگره آمریکا حفظ کند.
طبق گزارش شورای اتوبوس مدارس آمریکا، اپراتورهای اتوبوس مدارس ایالات متحده خریداران اصلی گازوئیل هستند و سالانه بیش از ۸۰۰ میلیون گالن گازوئیل مصرف میکنند.
طبق تحلیل اخیر شرکت سامسارا، ارائهدهنده فناوری مدیریت ناوگان، از ماه دسامبر، قیمتی که ناوگانهای آمریکایی از هر نوع برای سوخت دیزل میپردازند، ۶۷ درصد افزایش یافته و به ۵.۵۲ دلار در هر گالن رسیده است. این افزایش حدود ۱.۸ میلیارد دلار به هزینه سالانه بهرهبرداری از این اتوبوسهای مدرسه اضافه میکند.
جیمز روآن، مدیر اجرایی انجمن بینالمللی مسئولان امور مدارس، گفت: این یک چالش بزرگ برای مدارسی است که از قبل با بودجههای محدودی روبرو بودند.
او گفت: مناطق میتوانند برای هزینههای بالاتر برنامهریزی کنند، اما نوسانات سریع قیمتها، بودجهبندی دقیق را بسیار دشوار میکند.
«حتی مناطقی که امسال توانستهاند از طریق ذخایر یا اقدامات موقت هزینهها را جذب کنند، ممکن است در آینده این انعطافپذیری را نداشته باشند.»
بر اساس نظرسنجی انجام شده از ۱۸۸ مسئول مدرسه که توسط انجمن سرپرستان مدارس در طول هفته چهارم ماه می انجام شد، نزدیک به یک سوم از مناطق آموزشی آمریکا اکنون برای پوشش هزینههای افزایشیافته سوخت خود، از سایر صندوقها یا برنامهها پول برداشت میکنند، در حالی که تقریباً یک پنجم آنها از ذخایر یا بودجه روز مبادا استفاده مینمایند.
بر اساس این نظرسنجی که نتایج آن منحصراً با خبرگزاری رویترز به اشتراک گذاشته شده است، مسئولان مدارس در تلاش هستند با تجمیع مسیرهای اتوبوس، اجرای اقداماتی برای جلوگیری از درجا کارکردن موتور اتوبوسها، تغییر شیوههای خرید سوخت، به تعویقانداختن کارهای تعمیر و نگهداری و کاهش هزینههای اداری و استخدام کارکنان، در هزینههای خود صرفهجویی کنند.
مدیران ناحیه مدارس یاکیما در ایالت واشنگتن اعلام کردند که قیمتی که آنها اخیراً برای گازوئیل میپردازند، نسبت به سال گذشته ۶۴ درصد افزایش یافته و به ۶.۳۰ دلار در هر گالن رسیده است. گرین گفت، با این قیمت، این منطقه باید سالانه ۲۱۳۰۰۰ دلار بیشتر برای سوخت بپردازد تا ۶۰ اتوبوس خود را به کار بیندازد – تقریباً معادل حقوق دو معلم.
«این بار سنگینی برای منطقهای است که نرخ فقر در آن ۸۶ درصد است و در حال حاضر نیز به شدت با کمبود بودجه مواجه است.»
در همین حال، جیکوب کوپر، مدیر ارشد مالی این منطقه، گفت که در روزهایی که قیمتها پایین میآید، این منطقه به جای پُرکردن مخزن ۳۰ هزار گالنی گازوئیل خود، خریدهای تدریجی انجام میدهد.
کریستوفر میلز، سرپرست مدارس دولتی تیف ریور فالز در شمال غربی مینه سوتا، گفت هزینههای گازوئیل مربوط به حمل و نقل ۸۰۰ دانشآموز از زمان آغاز جنگ آمریکا علیه ایران حدود ۳۰ درصد افزایش یافته است.
میلز گفت، این ناحیه در تلاش است تا تأثیرات مستقیم بر کلاسهای درس را محدود کند، «اما اگر قیمتها همچنان افزایش یابد، ممکن است در موقعیتی قرار بگیریم که خدمات پشتیبانی به دانشآموزان را کاهش دهیم».
حتی مدارس در تگزاس نفتخیز نیز از این امر در امان نماندهاند. منطقه آموزشی مستقل واکو، که بیش از ۸۰ اتوبوس دارد و میانگین مسیرهای رفت و برگشت آن حدود ۶۰ مایل در روز است، در اوایل آوریل افزایش ۸۴ درصدی قیمت گازوئیل را نسبت به سال گذشته تجربه کرد.
در منطقه آموزشی یوپییت در جنوب غربی آلاسکا، از گازوئیل برای اتوبوسها استفاده نمیشود، بلکه برای گرمایش کلاسهای درس و از ژنراتورهای عمومی برای برق استفاده میشود.
اسکات بالارد، سرپرست ناحیه آموزشی یوپییت، گفت: اگر آنها نتوانند برق تولید کنند، ما هم نمیتوانیم مدرسه را اداره کنیم.
این منطقه که ۵۵۰ دانشآموز را در خود جای داده است، بیشتر سال در محاصره یخ است و این به آن فرصت کوتاهی برای تهیه سوخت میدهد.
بالارد گفت، بنابراین، رهبران اکنون با یک انتخاب دشوار روبرو هستند: آیا قیمتی تقریباً ۶۶ درصد بالاتر از سال گذشته را تثبیت کنند یا روی کاهش قیمتها قمار کنند؟
«ما در شرایط بسیار پرفشاری قرار داریم.»
از سوی دیگر، برخی از بزرگترین حوزههای آموزشی آمریکا تا حدودی از نوسانات قیمت سوخت مصون هستند.
پاول کوین موری، رئیس انجمن پیمانکاران اتوبوس مدارس نیویورک، گفت: منطقه شهری نیویورک، که بزرگترین منطقه جمعیتی کشور است، حدود ۶۰ درصد از حمل و نقل دانشآموزان را به ترتیباتی برونسپاری میکند که اغلب تغییرات قیمت سوخت را به پیمانکاران منتقل میکند.
در همین حال، منطقه آموزشی یکپارچه لسآنجلس، دومین منطقه بزرگ کشور، سالهاست که از اتوبوسهای دیزلی فاصله گرفته است. سخنگوی این منطقه گفت که از حدود ۱۳۰۰ ناوگان اتوبوس، ۷۰ درصد با سوختهای جایگزین یا باتری کار میکنند.
سخنگوی شهرداری لسآنجلس گفت: افزایش قیمت گازوئیل همچنان بر بودجه حمل و نقل این منطقه تأثیر میگذارد؛ با این حال، این منطقه از طریق سرمایهگذاریهای قابل توجه در حمل و نقل پاک، گامهای پیشگیرانهای برای کاهش وابستگی به سوختهای فسیلی برداشته است.