همشهریآنلاین - علیاصغر درویش |در روزهایی که سایه سنگین جنگ و هیاهوی بمباران، آسمان ایران را تیره کرده بود، مردانی از جنس غیرت در ساحل سانیا برای آبروی یک ملت جنگیدند. سعید پیرامون، ستاره فوتبال ساحلی ایران، نه فقط با توپ که با قلبی آکنده از داغ دانشآموزان شهید میناب، روی ماسههای داغ چین حماسه آفرید. برای او، این قهرمانی نه یک مدال فلزی که پاسخی محکم به دشمن و تسلای دلی بود که برای آینده کودکان این سرزمین میتپید. پیرامون از شبهایی میگوید که در چابهار زیر آتش بود، اما در خیالش پرچم ایران را در دوردستها برافراشته میدید. او از لحظهای پرده برمیدارد که با لمس پلاک شهدای دانشآموز بر گردنش، مو بر تنش سیخ شد و قسم خورد که برای انتقام لبخندهای ناتمام آن کودکان، تا پای جان بجنگد. این روایت مردی است که از کوچههای خاکی سیدآباد تا قلههای آسیا، یک هدف بیشتر نداشته است؛ اثبات اینکه ایران حتی در سختترین شرایط، زانو نمیزند. پیرامون حالا با نگاهی به آینده، از دینی میگوید که فوتبال ساحلی به تاریخ ایران دارد؛ قهرمانی جهان، آرزویی که برای او و همتیمیهایش دیگر یک رویا نیست بلکه یک وعده حتمی است.
*قهرمانی وسط جنگ تحمیلی قطعا برای مردم و هواداران خیلی دلچسبتر بود اما این شرایط روی عملکرد بازیکنان تیم ملی تأثیر منفی نداشت؟
از این منظر که به ایران حمله شد و تعداد قابلتوجهی از عزیزان ما شهید شدند، تأثیر منفی داشت، اما از طرف دیگر همین موضوع و شهیدشدن عزیزان، انگیزهای شد که تمرینات را دوبرابر کنیم تا به دنیا نشان دهیم که ما در شرایط سخت جنگی هم میتوانیم پرچم ایران را بالا ببریم. ما مقابل کشورهای آمریکا و اسرائیل ایستادیم و این را به همه نشان دادیم.
*و تلخترین اتفاق هم شهیدشدن دانشآموزان میناب بود.
آینده ایران در دست همین بچههایی است که به مدرسه میروند. وقتی من دختر یا پسرم را به مدرسه میفرستم، برای ساختن آینده و فردای این کشور است. در این شرایط وقتی چنین حادثهای را میبینم، واقعا درد میکشم؛ همه آنها مثل فرزندان خود ما بودند. حضور پرشور مردم در خیابانها جواب محکمی به دشمنان داد و این حرکت مردم دلگرمی کوچکی برای خانوادههای داغدار مینابی بود.
*بازیکنان فوتبال ساحلی هم که در بازیهای سانیا اقدام شایستهای انجام دادند و به یاد کودکان میناب بودند.
بله، کاروان تیم ملی فوتبال ساحلی ایران با نام شهدای ناو دنا در این بازیها حضور پیدا کرد و قبل از بازیها هم به هر کدام از بازیکنان پلاک گردنبندی که نام شهدای دانشآموز میناب رویش حک شده بود، اهدا شد. با دیدن این پلاک مو به تن من سیخ شد. قطعا بدانید ما برای بچههای میناب جنگیدیم و بهخاطر آنها قهرمان شدیم.
*روزهای جنگ برای شما چطور گذشت؟
بشخصه انتظار دارم جواب حملات وحشیانه آمریکا و اسرائیل داده شود. من قبل از بازیهای آسیایی در چابهار تمرین میکردم و بمباران میشدیم. فقط به این فکر میکردم که در خانه چطور بچهها را آرام کنیم. چندبار اخطار دادند که خانهها را خالی کنید ولی ما گفتیم میمانیم و جایی نمیرویم و اگر قرار باشد بمیریم همینجا در خانه خودمان میمیریم.
*در آن شرایط آمادهشدن برای بازیها سخت نبود؟
قبل از بازیهای سانیا، هر هفته اردوهای منظم ۵روزه در مرکز ملی فوتبال تهران داشتیم که خیلی خوب و منسجم بود ولی با شروع جنگ لغو شد. با این حال، ما پا پس نکشیدیم و بازیکنان تا قبل از اعزام، در شهرهای خودشان و بهصورت انفرادی و با هماهنگی مربی بدنساز تیم ملی تمرین میکردند. البته ۱۰روز زودتر از شروع بازیها به چین رفتیم تا با شرایط آب و هوا و ماسه آنجا آشنا شویم.
*کیفیت بازیها چطور بود؟
سال۲۰۱۹ که به المپیک قطر رفتیم، مسابقات کیفیت بالاتری داشت چون تیمهایی مثل برزیل، ایتالیا و سنگال حضور داشتند. در بازیهای آسیایی همه میدانند که ایران قدرت اول است. پیشبینی ما این بود که ژاپن حریف ایران در فینال باشد اما این تیم در بازیها شرکت نکرد. تنها بازی سخت ما با عربستان بود. این تیم سالهای ۲۰۱۸و ۲۰۱۹ خیلی ضعیف بود اما مدتی است که خیلی سرمایهگذاری کردهاند و حالا به یکی از تیمهای خوب آسیا تبدیل شدهاند. شرایط بازیها هم خیلی سخت بود چون هر روز باید بازی میکردیم و بازیکنان به ریکاوری بیشتری نیاز داشتند.
*سعید پیرامون برای رسیدن به پیراهن تیم ملی و قهرمانی چه مسیری را پشت سر گذاشته؟
از کوچه و خیابانهای محلهای به نام سیدآباد چابهار فوتبال را شروع کردم. چون از پایتخت دور بودیم دسترسی به امکانات ورزشی مثل توپ و لباس در آن دوره خیلی سخت و کم بود اما الان وضعیت خیلی بهتر شده است. سال ۹۲-۹۳ که فوتبال ساحلی راهاندازی شد، من هم وارد این رشته شدم. الان هم نمیخواهم من تنها نماینده شهرم در این رشته باشم. میخواهم فوتبال ساحلی را در شهر و استان خودم ارتقا بدهم. این رشته در شهرهای مختلف ارتقا پیدا کند، ما میتوانیم قهرمان جامجهانی شویم. فوتبال ساحلی یک قهرمانی جامجهانی به ایران بدهکار است.
*چه درخواستی از مسئولان داری؟
با توجه بیشتر این رشته میتواند رشد کند. فوتبال ساحلی نه فضای خیلی زیادی میخواهد و نه هزینه زیادی. با همین امکانات کم، چند بازیکن در چابهار هستند که استعداد نابی در فوتبال ساحلی دارند و در آینده وارد لیگ برتر میشوند. شرایط ما نسبت به استانهای دیگر ایران خیلی سختتر است و نیاز داریم توجه بیشتری به ما کنند. توجه شود نفرات خیلی بهتر از سعید پیرامون برای فوتبال ساحلی وجود دارند که میتوانند پرچم مقدس ایران را بالا ببرند.