آمریکا که در واقعیت میدان، توان مقابله با اراده و تدبیر ایران را نداشت، تمام توانش را به صفحه نمایش گوشیها منتقل کرد؛ جایی که با تهدیدهای توخالی، توییتهای هیجانی و کوبیدن بر طبل دروغ، سعی داشت شکستهای پیاپیاش را پیروزی جلوه دهد. اما حقیقت، فرسنگها دورتر از اتاقهای عملیات روانی، در تلاطم امواج خلیجفارس و زیر سایه تسلط بیچون و چرای ایران بر تنگه هرمز رقم میخورد.
هرچه آنها در فضای مجازی فریاد کشیدند، در واقعیت مستأصلتر شدند. امروز دیگر همه جهان میداند که اقتدار یعنی ایستادن در نقطهای که دشمن حتی جرأت نزدیک شدن به خط قرمزهایش را ندارد. تصاویر و طرحهایی که در این مدت توسط هنرمندان و کاربران خوشذوق تولید شد، تنها یک اثر گرافیکی نبود؛ بلکه سیلی محکمی بود بر صورت کسانی که فکر میکردند با چند پیام تهدیدآمیز میتوانند اراده یک ملت را متزلزل کنند.
این گزارش، مرور حقیقتی است که در روزهای آتشبس، بیش از پیش عیان شده است؛ اینکه آمریکا هرقدر هم که بلند دروغ بگوید، باز هم صدای اقتدارِ ایران است که در گوش تاریخ طنینانداز شده و آنها را در انزوایی تحقیرآمیز فرو برده است. این تصاویر نشان میدهد در نبرد میان «ادعاهای توییتری» و «واقعیت میدانی»، چهکسی پیروز نهایی است.
یانیس واروفاکیس، تأکید میکند که ایران با قرار دادن آمریکا در تلهای که پیروزی در آن غیرممکن است، معنای پیروزی را عوض کرده؛ این یک «کیش و مات» استراتژیک است.
شتر در خواب بیند پنبه دانه...
واکنش کاریکاتوریست عرب به تولد نوزاد سخنگوی کاخ سفید. سفارت ایران در ارمنستان نیز به توییت سخنگوی کاخ سفید بعد از تولد فرزندش واکنش نشان داده و نوشته: به تو تبریک میگم. آن ۱۶۸ کودکی که رئیست در مدرسه میناب کشت و تو جنایتش رو توجیه کردی هم کودک بودن. وقتی فرزندت رو میبوسی، به مادران آن کودکان فکر کن.
ایرانیها در واکنش به پستهای جدید ترامپ، این تصویر را منتشر کردند و نوشتند: خواهیم دید چه میشود...
وقتی توییتهای ترامپ با واقعیت میدان نمیخواند؛ باران پهپادها و موشکهای ایرانی، رویای پوشالی مهاجمان را به کابوسی ابدی تبدیل کرد.
خروش وحدت یک ملت؛ توفانی سهمگین از ارادههای پولادین که هیچ ناوگان بیگانهای تاب ماندن در برابر موجهای بلندش را ندارد.
واقعیت، سایه سنگین اقتداری است که مدعیان قدرت را به لرزه انداخته؛ دیگر کلاهخودهای کوچک، توان پنهان کردن ترسهای بزرگ و همیشگیشان را ندارند.
فرمانروایان بیچون و چرای تنگه هرمز، نبض شاهرگ اقتصادی جهان را با اقتدار در دست گرفتهاند.