یکی از حاذق‌ترین نقاشان دیواری در مشهد که رسالتش را زیباسازی شهر می‌داند، با شروع جنگ تحمیلی سوم هم دست به کار شد و با ۵ نفر از بچه‌های خوش ذوق و هنرمند، گروه جهادی دیوارنویسی را راه انداخت.

به گزارش همشهری ‌آنلاین «احمد منصوب» و گروهش در این ۲ ماه شعارهای بسیاری روی دیوارهای شهر مشهد که به قول خودشان مهم‌ترین رسانه است، خوشنویسی کرده‌اند.

چهره شهر رسانه است

هر یک از اعضای گروه روزها مشغول کسب و کار خود است. نزدیکی‌ قرار شبانه مردم که می‌شود، با چند سطل رنگ و قلم موهایی که با هزینه شخصی خود تهیه کرده‌اند، راهی یکی از خیابان‌های مشهد می‌شوند و دیوارنویسی را آغاز می‌کنند.


احمد منصوب که حساب تعداد دیوارنویسی‌های این مدت از دستش خارج شده، در مورد انتخاب شعارها برای دیوارنویسی به همشهری می‌گوید: «حرف‌هایی که از دل و زبان مردم در تجمعات شبانه بیرون می‌آید را روی دیوار می‌نویسیم. همین‌ها اصیل‌ترین شعارها در حفظ و حراست کشور هستند. چهره شهر رسانه‌ای شده که باورها، فریادها و اراده‌ مردم را نشان می‌دهد.»

تا پای جان فدای ایران

احمد منصوب دیوارنویسی شعار «تا پای جان، فدای ایران» را بیشتر از همه دوست دارد و می‌گوید: «نوشتن ایران روی دیوارهای شهرم برای من بزرگترین افتخار است. شعار ایران ما ایران حسین(ع) است، را هم خیلی دوست دارم. تا آخر ایستاده‌ایم را هم همین‌طور. اصلا مگر می‌شود حرفی از دل هموطنان باشد و به دل ما ننشیند؟» منصوب می‌گوید برخی شعارها را برای افرادی انتخاب می‌کند که هنوز دو دل هستند.

او ادامه می‌دهد: «روی یکی از دیوارها نوشتیم کدام سمت تاریخی؟ کنار دختران نجیب میناب یا سربازان پلید آمریکایی؟ و نقاشی زمینه هم کیف‌های آغشته به خون دانش‌آموزان میناب بود. این نوشته‌ها تلنگری خواهد بود برای افرادی که هنوز صف خود را از دشمن جدا نکرده‌اند. رسالت دیوارنویسی هم همین است که واقعیت جنگ را نشان بدهد و ماندگار کند.» فعالیت این گروه جهادی دیوارنویسی با اسپری نیست و خطاطی و نقاشی دیواری هم انجام می‌دهند. «گاهی کار ما تا نیمه‌های شب طول می‌کشد چون باید دیوار سر و شکلی بگیرد و نمی‌شود کار را نیمه کاره رها کرد، اما همه بچه‌ها پای کار هستند.»

ایران حسین(ع) پیروز است

احمد منصوب ۵۴ ساله است و علاقه به هنر دیوارنویسی از همان روزهای نوجوانی که دیوارنویسی زمان دفاع مقدس را می‌دید در او شکل گرفت. او می‌گوید: «سنم به جبهه رفتن قد نمی‌داد، اما به خوبی یادم هست که دیوارنویسی در دهه ۶۰ تا چه اندازه مهم و تاثیرگذار بود. همین باعث شد تا دنبال رشته گرافیک و نقاشی بروم و در حوزه نقاشی دیواری فعالیت کنم. حالا هم با افتخار می‌گویم که دیوارنویس جنگ هستم.»

منصوب درباره خاطرات شیرینی که این شب‌ها برایش رقم خورده نیز می‌گوید: «افرادی از ما خواستند به کوچه‌شان برویم یا دیواری در محله‌شان معرفی کردند و پیشنهاد نوشتن ایران حسین(ع) تا ابد پیروز است را دادند و ما هم درخواست‌شان را اجابت کردیم. گاهی هم که کار تا نیمه‌های شب طول می‌کشد همسایه‌ها برای ما چای و میوه می‌آورند و هیچ همدلی زیباتر از این نیست. مردم ایران صلح و آزادی را برای تمام جهان می‌خواهند.»
منصوب می‌گوید که آنان هم علاقه‌ دارند پابه‌پای مردم در تجمعات پرچم به دست بگیرند، اما رسالت دیگری در این شب‌ها برای خود تعریف کرده‌اند. او ادامه می‌دهد: «برخی از افراد حاضر در تجمعات می‌گویند به جای ما هم قلم بزنید. همین ارزش‌گذاری بر دیوارنویسی و تشویق آنان باعث شده تا ما هم در کار خود ثبت قدم باشیم. نقش پرچم را هم در کنار دیوارنوشته یا پس زمینه آن نقاشی کرده‌ایم.»