به گزارش همشهری آنلاین - سینا احدیان: کافی است از یک کارفرمای تولیدی بپرسید در این روزهای سخت چه چیزی بیش از بمبهای دشمن کسبوکارش را زمینگیر کرده است؛ پاسخ ترکیبی از تورم، قطع زنجیره تأمین مواد اولیه و انباشت بدهیهای مالیاتی و بیمهای است که نفس بنگاه را میبرد.
در چنین فضایی، وقتی رهبرانقلاب از «ثروت» دانستن هر کارگر سخن میگویند و صاحبان صنایع را به اجتناب از تعدیل نیرو فرامیخوانند، نگاهها بیاختیار به سمت راهکارهای عملی و اجرایی برمیگردد که بتواند این خواسته را روی زمین محقق کند.
کارگران، ستون فقرات نبرد اقتصادی
رهبر انقلاب در پیام اخیر خود معلمان را مؤثرترین حلقه در نبرد فرهنگی و کارگران را از مؤثرترین عناصر در نبرد اقتصادی دانستند و تأکید کردند: «میتوان ادعا کرد که ایندو، بهمنزله ستون فقرات عرصه فرهنگ و اقتصاد هستند.»
ایشان با اشاره به اهمیت جایگاه کارگران افزودند: «باید با اولویتدادن به مصرف کالاهای ساخت داخل کشور از کارگران مولد پشتیبانی کرده و بهخصوص صاحبان کسبوکارهای آسیبدیده تا حد ممکن از تعدیل نیرو و جداسازی نیروی کار خود، چه در واحدهای تولیدی و چه واحدهای خدماتی اجتناب کنند و بلکه هر کارگری را بهمنزله ثروت آن واحد تولیدی و خدماتی، منظور دارند و البته دولت هم در حد مقدور از این عمل خیرخواهانه حمایت کند.»
اولین نفسهای مصنوعی برای بنگاه زخمی
بسیاری از کارفرمایان که امروز انگشت اتهام تعدیل نیرو به سمتشان نشانه رفته، ماهها پیش هیچ علاقهای به اخراج کارگران و کاهش مقیاس تولید یا تعطیلی آن نداشتند؛ اما حالا از یکسو موج جنگ، بقای آنها را تهدید کرده و از سوی دیگر روزانه اگر فعالیت هم نکنند باید کوهی از بدهیهای دولتی اعم از بیمه و مالیات را بپردازند. یکی از ملموسترین گامهایی که دولت میتواند همین امروز برای کمک به بنگاههای اقتصادی و حفظ اشتغال بردارد، تعلیق جرائم دیرکرد و تقسیط بلندمدت بدهیهای مالیاتی و حق بیمه بنگاههاست. این کار، با کاهش هزینههای جانبی بنگاههای اقتصادی، مهلتی به آنها میدهد که خود را جمعوجور و کارگران را حفظ کنند یا بهکار برگردانند.
با این کار، سازمان امور مالیاتی بهجای ارسال اخطارهای پیاپی و مسدودکردن حسابهای بانکی، اجازه دهد بدهیهای معوق بهصورت اقساط بلندمدت پرداخت شود و تأمین اجتماعی نیز جرائم بیمهای این واحدها را برای یکدوره مشخص ببخشد یا تعلیق کند. این اقدام، بدون آنکه ریالی هزینه مستقیم روی دست دولت بگذارد، فشار هزینه را از روی گلوی کارفرما برمیدارد و نفس تازهای به او میدهد تا کارگرانش را سرپا نگه دارد.
لزوم تزریق سرمایه در گردش
پس از مهار فشارهای لحظهای به بنگاههای اقتصادی، نوبت به اکسیژنرسانی به آنها میرسد. پیشازاین بسته ۷۰۰ همتی برای کمک به بنگاهها تصویب شده و تأمین سرمایه در گردش یکی از ارکان این بسته است؛ اما نکته اصلی اینجاست که آیا این تسهیلات به کارگاه کوچک ۲۰نفرهای که در صنایع پاییندستی پتروشیمی یا فولاد فعالیت میکند هم میرسد یا فقط قرار است در اختیار بنگاههای دارای رابطه قرار گیرد؟
فعالان اقتصادی میگویند بدون حمایت مالی شفاف و آسان از بنگاههای کوچک، عملاً حمایتها به نجات اشتغال ختم نمیشود و بنگاههای کوچک و متوسط با کوچکترین شوکی، نیروهای خود را بهسرعت تعدیل میکنند.
تخصیص هدفمند منابع صندوق توسعه ملی برای بازسازی صنایع مادر نیز باید با این نگاه انجام شود که حفظ هر شغل در فولاد و پتروشیمی، زنجیرهوار میتواند از تداوم اشتغال ۱۰نفر در صنایع پاییندستی محافظت کند.