همشهری آنلاین_ امین میرزازاده، پهلوان سنگینوزن کشتی فرنگی نهفقط برای کسب یک مدال طلای دیگر بلکه برای دمیدن روحی تازه در کالبد غرور ملی راهی قرقیزستان شد. او در گفتوگو با همشهری از تجربهای میگوید که فراتر از تشک کشتی است؛ از مسابقاتی که رنگوبوی دفاع از وطن داشت. وقتی از او پرسیدیم چگونه در میانه بحران و جنگ تمرکز خود را حفظ کرده، پاسخ او ساده اما تکاندهنده بود؛ وقتی پای نام ایران وسط باشد، تمرکز خودش راهش را پیدا میکند. این جمله چکیدهای از تمام آن چیزی است که یک سفیر گرمکنپوش در قلب میدانهای بینالمللی حس میکند؛ حسی که مدال طلا را از یک قطعه فلز گرانبها به نشانی از ایستادگی تبدیل میکند. میرزازاده با فروتنی تمام این موفقیت را نه متعلق به خود که وامدار مردم و لطف پروردگار میداند. او در این مصاحبه تصویری از یک ورزشکار تراز اول ترسیم میکند که در اوج تنشهای منطقهای با غیرتی ستودنی پرچم کشورش را در بالاترین نقطه به اهتزاز درآورد. این روایت مردی است که در سختترین شرایط بهجای ایستادن جنگید تا ثابت کند هیچ بنبستی حریف ارادهای که برای سربلندی ایران میتپد نخواهد شد. این مدال نهتنها برای ویترین افتخارات او که برای تاریخ استقامت ورزش ایران است.
اولین مسابقه سال۲۰۲۶ را با مدال طلا آغاز کردی. خودت این قهرمانی را چطور ارزیابی میکنی؟
مسابقات سطح بالایی داشت و حریفان آماده بودند، اما با تکیه بر تمرینات خوبی که پشت سر گذاشته بودم، توانستم بهترین عملکردم را نشان بدهم و هم نخستین مسابقهام در سال۲۰۲۶ را با طلا آغاز کنم و هم امتیاز رنکینگ خودم را ارتقا بدهم.
فضا و شرایط مسابقات چطور بود، بهخصوص با توجه به جو سنگین منطقه؟
فضا خاص و سنگین بود، اما ما یاد گرفتهایم در هر شرایطی برای ایران تلاش کنیم. اردوی شمال برایمان فرصتی بود که هم آماده بمانیم و هم از نظر ذهنی خودمان را جمع کنیم.
چطور توانستی تمرکزت را در شرایطی که کشور درگیر جنگ بود، حفظ کنی و چنین عملکرد درخشانی داشته باشی؟
کار سادهای نبود، اما وقتی پای نام ایران وسط باشد، تمرکز خودش راهش را پیدا میکند. سعی کردم به هدفم فکر کنم و نماینده خوبی برای کشورم باشم.
با توجه به بستهبودن فرودگاهها تا قرقیزستان مسیر سختی را رفتید. از آن سفر برایمان بگو.
مسیر واقعاً سخت و طولانی شد و با مشکلات زیادی روبهرو بودیم، اما بالاخره با همت بچهها و کمک کادر فنی و اقدامات مؤثر فدراسیون به مسابقات رسیدیم. همین سختیها ارزش مدال را برایم بیشتر کرد.
با توجه به اینکه کشور در جنگ بود و شما سفیران گرمکنپوش ایران بودید، این مدال نسبت به مدالهای قبلی چه تفاوتی برایت داشت؟
این مدال برایم رنگوبوی دیگری داشت. در آن شرایط بیشتر از همیشه حس کردم برای ایران میجنگم و همین آن را خاصتر کرد.
برخورد حریفان و خارجیها چطور بود؟
فضا حرفهای بود و احترام متقابل وجود داشت. نام ایران همیشه برای من باعث افتخار است.
حرف آخر؟
فقط میخواهم بگویم هرچه داریم از لطف خدا، مردم و ایران است. امیدوارم توانسته باشم دل مردم را شاد کنم و همیشه برای نام ایران بجنگم.