همشهری آنلاین - حوادث:از همان روزی که صدای انفجار در شهر تهران نشان از حضور دشمن و آغاز جنگ تحمیلی سوم بود، بسیاری از مردمان تهران نشین به شهرهای دیگر پناه بردند. چه آنهایی که جایی برای اسکان داشتند، چه افرادی که به امید پیدا کردن جایی برای ماندن، ترجیح دادند، شهر را تخلیه کنند. از طرفی هم مردم استانهایی که در مکان امنی بودند، پذیرایی مردم تهران بودند.
مریم مرادی ۳۰ ساله، اهل یکی از روستاهای قزوین است. او و همسرش که در یک خانه بزرگ روستایی زندگی میکنند. آنها در طول جنگ تحمیلی تصمیم گرفتند تا خانهشان را برای مدتی به صورت رایگان در اختیار مسافرانی بگذارند که جایی برای ماندن نداشتند.
او میگوید: وقتی اخبار تهران را میشنیدم، قلبم فشرده میشد. نمیتوانستم تحمل کنم که هموطنانم زیر بمباران و آتش جنگ باشند و ما در جایی امن باشیم. برای همین با همسرم تصمیم گرفتیم کاری کنیم. به دوستانم در تهران پیام دادم و از آنها خواستم تا به افرادی که قصد خروج از تهران را دارند، بخصوص افرادی که خودشان آنها را میشناسند و با آنها دوستی و نسبتی دارند، اعلام کنند، خانه ما میزبانشان خواهد بود.
مرادی میافزاید: چون قرار بود، مدتی با افرادی غریبه همخانه شویم، برای اطمینان ترجیح دادیم افرادی به خانه بیاییند که از سوی دوستانمان تایید میشدند.
او اضافه میکند: خانه ما ۳ اتاق و یک سالن پذیرایی و یک حیاط بزرگ دارد. ما اتاقها را تجهیز کردیم و حیاط را نیز برای افرادی آماده کردیم که میتوانستند در چادر یا کانکس زندگی کنند. به این ترتیب ما اواسط اسفند خانه را آماده پذیرایی از مسافران کردیم.
مرادی میگوید: ۴ خانواده به خانه ما آمدند که ۲ خانواده با هم فامیل بودند بقیه هم از افرادی بودند که یکی از دوستان به ما معرفی کردند. آنها تا روز اعلام آتشبس در خانه ما ساکن بودند و در تمام این روزها بدون هیچ تنشی چند خانواده در کنار هم زندگی کردیم. انگار در آن روزهای سخت مهربانی و همدلی قویتر و تاب آوری افراد غریبه در کنار هم بیشتر شده بود.